Τεχνολογία ξυλόζης

Η εξάτμιση φλας χρησιμοποιεί τη λογική θερμότητα που περιέχεται στο ίδιο το υδρολυτικό υψηλής θερμοκρασίας για να μειώσει το σημείο βρασμού του υδρολύματος με κενό και μέρος του νερού στο υδρολυμένο εξατμίζεται. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εξάτμισης φλας, η λογική θερμότητα του υδρολυμένου γίνεται η λανθάνουσα θερμότητα των υδρατμών και η θερμοκρασία των σταγόνων υδρολύματος. Για κάθε 10 βαθμών πτώση της θερμοκρασίας 1 τόνου διαλύματος ζάχαρης, περίπου 18 κιλά νερού μπορεί να εξατμιστεί.

 

Η εξάτμιση φλας χρησιμοποιήθηκε αρχικά για την εξοικονόμηση ενέργειας, αλλά όταν το υδρολυτικό αναβοσβήνει, μερικά από τα εξαιρετικά πτητικά οργανικά οξέα εξατμίζονται επίσης με τους υδρατμούς, το οποίο έχει επίσης μια επίδραση διύλισης στο υδρολυτικό.

 

 

Η διήθηση είναι η πιο συχνά χρησιμοποιούμενη μέθοδος διαχωρισμού στερεού υγρού. Όταν το διάλυμα ζάχαρης διέρχεται από τον εξοπλισμό διήθησης, η στερεά αιωρούμενα ύλη στο διάλυμα ζάχαρης δεν μπορεί να παραχωρηθεί μέσω των λεπτών πόρων στο μέσο φίλτρου λόγω του μεγάλου μεγέθους σωματιδίων του. Τα μόρια ζάχαρης και τα μόρια νερού στο διάλυμα ζάχαρης έχουν μικρά μεγέθη σωματιδίων και μπορούν να περάσουν από τους λεπτές πόρους στο μέσο φίλτρου, διαχωρίζοντας έτσι το διάλυμα ζάχαρης από τη στερεά αιωρούμενα ύλη και την εξευγενισμό του διαλύματος ζάχαρης. Ο συνήθως χρησιμοποιούμενος εξοπλισμός φιλτραρίσματος στη βιομηχανία ξυλόζης είναι η πίεση και το φίλτρο πλαισίου και το μέσο διήθησης είναι ένα υφάσμα φίλτρου με ίνες.

 

 

Η εξουδετέρωση είναι η χρήση άλατος ασβεστίου για να αντιδράσει με θειικό οξύ για τη δημιουργία θειικού ασβεστίου. Το θειικό ασβέστιο είναι εύκολο να σχηματιστεί βροχόπτωση λόγω της χαμηλής διαλυτότητάς του και μπορεί να αφαιρεθεί με διήθηση, επιτυγχάνοντας έτσι τον σκοπό της απομάκρυνσης του τμήματος του θειικού οξέος στην υδρολυμένη. Η διαδικασία εξουδετέρωσης φέρνει μια μικρή ποσότητα ασβεστίου στο υδρολυμένο κατά την απομάκρυνση του θειικού οξέος, επομένως είναι σημαντικό να ελέγξουμε λογικά το τελικό σημείο εξουδετέρωσης. Η υπερβολική εξουδετέρωση δεν αξίζει την απώλεια λόγω της εισαγωγής μεγάλης ποσότητας ασβεστίου.

 

Υπάρχουν δύο κοινά άλατα ασβεστίου για εξουδετέρωση, το ένα είναι ανθρακικό ασβέστιο (δηλαδή σκόνη ανθρακικού ασβεστίου φωτός, κοινώς γνωστή ως σκόνη ασβεστίου φωτός) και το άλλο είναι το υδροξείδιο του ασβεστίου (π.χ. σκόνη ασβέστου, κοινώς γνωστή ως γκρίζα σκόνη ασβεστίου). Το πλεονέκτημα της χρήσης ανθρακικού ασβεστίου είναι ότι η καθαρότητα του άλατος ασβεστίου σε σκόνη ασβεστίου φωτός είναι υψηλή (περισσότερο από 99%) και τα ιόντα λιγότερων ακαθαρσιών εισάγονται στο διάλυμα ζάχαρης μετά την εξουδετέρωση. Το μειονέκτημα είναι ότι η τιμή είναι υψηλή και παράγεται μεγάλη ποσότητα αφρού κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εξουδετέρωσης. Το πλεονέκτημα της χρήσης υδροξειδίου του ασβεστίου είναι ότι η τιμή της γκρίζας σκόνης ασβεστίου είναι χαμηλή και δεν παράγεται αφρός κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εξουδετέρωσης. Το μειονέκτημα είναι ότι η καθαρότητα του άλατος ασβεστίου σε γκρι σκόνη ασβεστίου είναι χαμηλή (περίπου 95%) και περισσότερα ιόντα ακαθαρσιών εισάγονται στο διάλυμα ζάχαρης μετά την εξουδετέρωση. Περιεκτική σύγκριση, συνιστάται η χρήση ανθρακικού ασβεστίου ως εξουδετερωτή.

 

 

Η αποχρωματισμού είναι η χρήση της τεράστιας ενεργού επιφάνειας ενεργού άνθρακα σε σκόνη σε προσροφήσεις (κυρίως οργανικές ακαθαρσίες) και χρωστικές ουσίες (δηλαδή οργανικές έγχρωμες ακαθαρσίες) και, στη συνέχεια . Η διαδικασία των ενεργοποιημένων προσρόφησης του άνθρακα είναι φυσική προσρόφηση. Η ικανότητα του ενεργού άνθρακα να προσροφάται η οργανική ύλη είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή των ανόργανων αλάτων και η ικανότητα προσρόφησης μεγάλων μοριακών οργανικών χρωστικών είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή της προσροφητικής μικρής μοριακής οργανικής χρωστικής.

 

Ο εμπορικά διαθέσιμος ενεργοποιημένος άνθρακας σε σκόνη χωρίζεται σε άνθρακα και φωσφορικού άνθρακα ψευδαργύρου και φωσφορικό άνθρακα σύμφωνα με τη μέθοδο παραγωγής του. Ο άνθρακας χλωριούχου ψευδαργύρου κατασκευάζεται με χλωριούχο ψευδάργυρο ως παράγοντα σχηματισμού πόρων, ενώ ο φωσφορικός άνθρακας χρησιμοποιεί θειικό οξύ ως παράγοντας σχηματισμού πόρων. Ο άνθρακας χλωριούχου ψευδαργύρου έχει χαμηλότερη περιεκτικότητα σε τέφρα, περισσότερους πόρους και μεγαλύτερη ενεργή επιφάνεια και έχει ισχυρότερη ικανότητα αποχρωματισμού. Ο φωσφορικός άνθρακας έχει υψηλότερη περιεκτικότητα σε τέφρα, μικρότερη ενεργή επιφάνεια και ασθενέστερη ικανότητα αποχρωματισμού. Ο φωσφορικός άνθρακας έχει επίσης το πρόβλημα της ψευδούς αποχρωματισμού, δηλαδή η δοκιμή διαπερατότητας φωτός του διαλύματος ζάχαρης μετά την αποχρωματισμό είναι κατάλληλη, αλλά ο πραγματικός ρυθμός απομάκρυνσης της χρωστικής δεν είναι αρκετός, επειδή το φωσφορικό οξύ έχει αποτέλεσμα λεύκανσης. Ο άνθρακας χλωριούχου ψευδαργύρου θα πρέπει να χρησιμοποιείται για αποχρωματισμό στη βιομηχανία ξυλόζης αντί για φωσφορικό άνθρακα.

 

Οι πρώτες ύλες για την παραγωγή ενεργού άνθρακα περιλαμβάνουν πριονίδια (πριονίδι που παράγεται κατά τη διάρκεια της επεξεργασίας ξύλου), κελύφη φρούτων και bagasse κλπ. Οι περισσότεροι από αυτούς είναι κατασκευασμένοι από πριονίδια. Υπάρχει επίσης ανακυκλωμένος άνθρακας προς πώληση στην αγορά, η οποία ανακυκλώνεται από ενεργοποιημένο από απόβλητα άνθρακα από διάφορες επιχειρήσεις και αναγεννηθεί μέσω πλυσίματος αλκαλίων. Έχει χαμηλή ισχύ αποχρωματισμού και είναι πολύ φθηνή, αλλά είναι επικίνδυνο στη χρήση (μπορεί να περιέχει άγνωστες τοξικές και επιβλαβείς ουσίες) και δεν είναι κατάλληλο για χρήση στη βιομηχανία ξυλόζης. Υπάρχει επίσης ένας κοκκώδης ενεργός άνθρακας στην αγορά, ο οποίος μπορεί να εγκατασταθεί στη στήλη αποχρωματισμού για επαναλαμβανόμενη χρήση και η αποκατάσταση αποχρωματισμού αποκαθίσταται με πλύσιμο αλκαλίων μετά από κάθε αποτυχία. Η ισχύς αποχρωματισμού του κοκκώδους ενεργού άνθρακα μειώνεται σταδιακά κατά τη διάρκεια της επαναλαμβανόμενης χρήσης και η ποιότητα του αποχρωματισμένου υγρού δεν μπορεί να εγγυηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Η βιομηχανία ξυλόζης το χρησιμοποιεί γενικά για τον τελικό καθαρισμό του διαλύματος ζάχαρης και της βελτίωσης της ποιότητας, και όχι για τη διαδικασία αποχρωματισμού με μεγάλο φορτίο αποχρωματισμού στο αρχικό στάδιο.

 

Στην παραγωγή ξυλόζης, λόγω του σκούρου χρώματος του υδρολύματος, η κατανάλωση ενεργού άνθρακα για την παραγωγή 1 τόνου ξυλόζης είναι μεταξύ 120 και 150 kg. Δεν πρέπει να αναμένουμε ότι οι απαιτήσεις αποχρωματισμού μπορούν να επιτευχθούν σε μια διαδικασία αποχρωματισμού. Συνιστάται η χρήση πολλαπλών αποχρωματισμών και κάθε λειτουργία αποχρωματισμού θα πρέπει να χρησιμοποιεί αποχρωματισμό ημι-μεταφορών σε πολλαπλές και διεξοδική χρήση της ισχύος αποχρωματισμού του ενεργού άνθρακα, έτσι ώστε να επιτευχθεί ο σκοπός της εξοικονόμησης άνθρακα.

 

 

Η εξάτμιση κενού είναι μια διαδικασία που χρησιμοποιεί τα χαρακτηριστικά μείωσης του σημείου βρασμού του διαλύματος ζάχαρης υπό κενό για να ολοκληρωθεί η εξάτμιση του νερού σε χαμηλότερη θερμοκρασία. Η διαδικασία εξάτμισης απαιτεί ατμό να θερμαίνει συνεχώς το διάλυμα ζάχαρης για να παρέχει την λανθάνουσα θερμότητα της εξάτμισης που απαιτείται για να μετατραπεί το νερό σε υδρατμούς. Η εξάτμιση κενού πολλαπλών αποτελεσμάτων χρησιμοποιεί το χαρακτηριστικό ότι το σημείο βρασμού του διαλύματος ζάχαρης είναι χαμηλότερο κάτω από υψηλότερο κενό. Το σύστημα εξάτμισης εκκενώνεται από μια αντλία κενού για την αύξηση του βαθμού κενού κάθε αποτελέσματος εξάτμισης, δηλαδή η θερμοκρασία εξάτμισης (σημείο βρασμού) κάθε αποτελέσματος εξάτμισης μειώνεται. Με αυτόν τον τρόπο, μόνο ένα αποτέλεσμα πρέπει να χρησιμοποιήσει ακατέργαστο ατμό και τα υπόλοιπα εφέ χρησιμοποιούν το εξατμισμένο υδρατμό που εξατμίζεται από το προηγούμενο αποτέλεσμα (κοινώς γνωστό ως δευτερογενής ατμός) ως πηγή θερμότητας θέρμανσης, έτσι ώστε να επιτευχθεί ο σκοπός της εξοικονόμησης φρέσκου ατμού.

 

Επί του παρόντος, η πρώτη και η δεύτερη εξάτμιση της βιομηχανίας ξυλόζης υιοθετεί κυρίως νέο εξατμιστή μειώνεται με την πτώση της ταινίας υψηλής απόδοσης. Το διάλυμα ζάχαρης ρέει πάνω από την επιφάνεια του σωλήνα θέρμανσης με τη μορφή λεπτού φιλμ και η ανταλλαγή θερμότητας που απαιτείται για εξάτμιση μπορεί να ολοκληρωθεί σε σύντομη επαφή. Λόγω της υψηλής συγκέντρωσης διαλύματος ζάχαρης, η αύξηση του σημείου βρασμού (η θερμοκρασία υψηλότερη από το σημείο βρασμού του νερού κάτω από τον ίδιο βαθμό κενού) της τρίτης εξάτμισης της ξυλόζης είναι μεγάλη, έτσι υιοθετείται γενικά η εξάτμιση ενός αποτελέσματος και ένα Χρησιμοποιείται συνήθως ο τυποποιημένος εξατμιστής ή ένας εξατμιστής μεμβράνης μεμονωμένων μεμονωμένων μεμβράνων χρησιμοποιείται συνήθως. Το πλεονέκτημα της χρήσης του τυπικού εξατμιστή ενός αποτελέσματος είναι ότι η τελική συγκέντρωση και η φυσική κρυστάλλωση είναι εύκολο να ελεγχθούν και το μειονέκτημα είναι ότι ο χρόνος παραμονής σε υψηλή θερμοκρασία είναι μεγαλύτερος. Τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του εξατμιστή πτωτικής ταινίας ενός αποτελέσματος είναι ακριβώς το αντίθετο του τυπικού εξατμιστή ενός αποτελέσματος.

 

Αφού εξατμιστεί το διάλυμα ζάχαρης, εξατμίζεται μέρος του νερού, το διάλυμα ζάχαρης συμπυκνώνεται, η συγκέντρωση ζάχαρης αυξάνεται και ο όγκος του διαλύματος ζάχαρης μειώνεται, γεγονός που μειώνει τον όγκο του διαλύματος ζάχαρης που πρέπει να υποβληθεί σε επεξεργασία στην επόμενη διαδικασία . Ο κύριος σκοπός της εξάτμισης του διαλύματος ζάχαρης είναι να συγκεντρωθεί, αλλά όταν εξατμίζεται το διάλυμα ζάχαρης, μέρος της πτητικής οργανικής ύλης (μέρος των οργανικών οξέων και των αλδεϋδών) στο διάλυμα ζάχαρης επίσης εξατμίζεται και αφαιρεί διάλυμα ζάχαρης, αλλά διαδραματίζει επίσης ρόλο στη διύλιση του διαλύματος ζάχαρης.

 

 

Η ανταλλαγή ιόντων χωρίζεται σε ανταλλαγή κατιόντων και ανταλλαγής ανιόντων. Η ανταλλαγή κατιόντων χρησιμοποιεί ρητίνη ανταλλαγής κατιόντων για την παροχή ιόντων υδρογόνου (Η+) για ανταλλαγή με κατιόντα ακαθαρσιών όπως ασβέστιο (Ca 2+), μαγνήσιο (mg 2+) και νάτριο (Na+) στο διάλυμα ζάχαρης. Τα ιόντα υδρογόνου στη ρητίνη εισέρχονται στο διάλυμα ζάχαρης και τα κατιόντα ακαθαρσιών στο διάλυμα ζάχαρης προσροφάται στη ρητίνη. Η ανταλλαγή ανιόντων χρησιμοποιεί ρητίνη ανταλλαγής ανιόντων για την παροχή ιόντων υδροξειδίου (ΟΗ-) για ανταλλαγή με ανιόντες ακαθαρσιών όπως θειικό άλας (έτσι {{5}), χλωριούχο (CL-) και οργανικό οξύ στο διάλυμα ζάχαρης. Τα ιόντα υδροξειδίου στη ρητίνη εισέρχονται στο διάλυμα ζάχαρης και τα ανιόντα ακαθαρσίας στο διάλυμα ζάχαρης προσροφάται στη ρητίνη. Μετά την ανταλλαγή του διαλύματος ζάχαρης μέσω της ανταλλαγής κατιόντων και της ανταλλαγής ανιόντων, τα κατιόντα ακαθαρσιών και τα ανιόντες ακαθαρσιών στο διάλυμα ζάχαρης προσροφάται στην ρητίνη ανταλλαγής ιόντων και αφαιρεθεί. Αυτά τα ιόντα ακαθαρσίας είναι συστατικά των ακαθαρσιών όπως το θειικό οξύ, το οργανικό οξύ και η τέφρα στο διάλυμα ζάχαρης. Τα ιόντα υδρογόνου και τα ιόντα υδροξειδίου που ανταλλάσσονται από τη ρητίνη στο διάλυμα ζάχαρης συνδυάζονται σε νερό.

 

Ο εξοπλισμός ανταλλαγής ιόντων χρησιμοποιείται συνήθως για την ανταλλαγή ιόντων. Εκείνοι που γεμίζουν με ρητίνη ανταλλαγής κατιόντων ονομάζονται στήλες ανταλλαγής κατιόντων και εκείνες που γεμίζουν με ρητίνη ανταλλαγής ανιόντων ονομάζονται στήλες ανταλλαγής ανιόντων. Οι στήλες ανταλλαγής ιόντων που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία ξυλόζης περιλαμβάνουν ανοιχτές στήλες ατμοσφαιρικής πίεσης και στήλες κλειστού πίεσης. Οι ανοιχτές στήλες έχουν χαμηλή απώλεια ρητίνης και είναι εύκολο να παρατηρηθούν, αλλά η αναγέννηση και η έκπλυση είναι αργές. Οι κλειστές στήλες έχουν γρήγορη αναγέννηση και έκπλυση, αλλά η απώλεια ρητίνης είναι σχετικά μεγάλη, ειδικά οι κύριες στήλες ανταλλαγής λόγω συχνής αναγέννησης.

 

Η μάρκα ρητίνης ανταλλαγής κατιόντων που είναι πιο κατάλληλη για τη βιομηχανία ξυλόζης είναι 001 × 7, η οποία είναι μια ισχυρή ρητίνη ανταλλαγής κατιόντων από στυρένιο, η οποία είναι τύπος νατρίου όταν αφήνει το εργοστάσιο και έχει χωρητικότητα ανταλλαγής 4,5mmol/g. Οι μάρκες ρητίνης ανταλλαγής ανιόντων που είναι πιο κατάλληλα για τη βιομηχανία ξυλόζης είναι D201 και D301, τα οποία είναι ισχυρή ρητίνη ανταλλαγής ανιόντων ανιόντων και αδύναμη αλκαλική ρητίνη ανταλλαγής ανιόντων, αντίστοιχα, με χωρητικότητα ανταλλαγής 3,7 και 4,8 mmol/g. Το D301 είναι κατάλληλο για τις πρωτοβάθμιες και δευτερεύουσες ανταλλαγές ξυλόζης λόγω της ισχυρής ικανότητας κατά της ρύπανσης, ενώ το D201 είναι κατάλληλο για την τριτοβάθμια ανταλλαγή ξυλόζης.

Λαμβάνεται διάλυμα ξυλόζης. Ωστόσο, εξακολουθεί να περιέχει γλυκόζη, αραβινόζη, γαλακτόζη, ριβόζη και ερυθρόζη. Η κρυστάλλωση της ξυλόζης είναι να εξαγάγετε ξυλόζη από το διάλυμα ζάχαρης με τη μορφή κρυστάλλων για να αποκτήσετε ένα στερεό προϊόν που είναι εύκολο να πωλήσει και να διαχωρίσει περαιτέρω ξυλόζη από διάφορα σάκχαρα για να αποκτηθεί ένα καθαρό προϊόν ξυλόζης. Η εκχύλιση κρυσταλλικής ξυλόζης είναι η τελική διαδικασία παραγωγής ξυλόζης, συμπεριλαμβανομένων πέντε βημάτων: συγκέντρωση, κρυστάλλωση, φυγοκεντρικός διαχωρισμός, ξήρανση και συσκευασία.

 

 

Η συγκέντρωση είναι η δημιουργία των απαραίτητων συνθηκών για την κρυστάλλωση. Η συγκέντρωση του διαλύματος ζάχαρης αυξάνεται με συγκέντρωση, η οποία αυξάνει επίσης την ποσότητα της ξυλόζης που διαλύεται στο νερό της μονάδας.

 

Η συγκέντρωση του καθαρισμένου διαλύματος ξυλόζης είναι μεταξύ 12% και 16% και πρέπει να συγκεντρωθεί στο 81% έως 83%, με πολλαπλή συγκέντρωση 5 έως 7. Ένα σύνολο εξατμιστών πολλαπλών αποτελεσμάτων χρησιμοποιείται για συγκέντρωση ενός σταδίου, ο ρυθμός ροής του τελευταίου αποτελέσματος θα είναι πολύ διαφορετικός από εκείνον του πρώτου αποτελέσματος, το οποίο δεν ευνοεί τη λειτουργία του εξατμιστή. Επιπλέον, το σημείο βρασμού του διαλύματος ζάχαρης υψηλής συγκέντρωσης αυξάνεται πολύ, γεγονός που θα προκαλέσει την υψηλή θερμοκρασία του πρώτου αποτελέσματος για να βλάψει τη ζάχαρη. Ως εκ τούτου, η συγκέντρωση του καθαρισμένου διαλύματος ζάχαρης πραγματοποιείται γενικά σε δύο στάδια. Το πρώτο στάδιο χρησιμοποιεί έναν εξατμιστή μεμβράνης πολλαπλών αποτελεσμάτων (τριών αποτελεσμάτων ή τεσσάρων αποτελέσματος) για να συγκεντρώσει το διάλυμα ζάχαρης σε {{12}%, και το δεύτερο στάδιο χρησιμοποιεί έναν εξατμιστή ενός αποτελέσματος για να συγκεντρώσει το διάλυμα ζάχαρης από { {14}}% σε 81-83%.

 

Υπάρχουν γενικά δύο τύποι εξατμιστών που χρησιμοποιούνται για το δεύτερο στάδιο συγκέντρωσης. Το ένα είναι ένα κεντρικό πτωτικό υγρό κέλυφος και εξατμιστή του σωλήνα, κοινώς γνωστός ως τυποποιημένος εξατμιστής, ο οποίος είναι ένας περιοδικά λειτουργικός διαλείπουσα εξατμιστής. Ο άλλος είναι ένας εξατμιστής ταινίας που πέφτει με συνεχή απόρριψη. Συνιστάται η χρήση ενός τυποποιημένου εξατμιστή, επειδή όταν το σιρόπι υψηλής συγκέντρωσης εξακολουθεί να συγκεντρωθεί, μια μικρή αλλαγή στην ποσότητα του εξατμισμένου νερού θα οδηγήσει σε μεγάλη αλλαγή στη συγκέντρωση του διαλύματος ζάχαρης. Εάν χρησιμοποιείται ένας εξατμιστής μεμβράνης μεμβράνης για συγκέντρωση, η είσοδος και η έξοδος είναι συνεχείς και η συγκέντρωση αυξάνεται πολύ γρήγορα, πράγμα που απαιτεί ισχυρή λειτουργική εμπειρία. Διαφορετικά, η στιγμιαία συγκέντρωση εκφόρτισης κυμαίνεται σε μεγάλο βαθμό, καθιστώντας δύσκολη την έλεγχο της τελικής συγκέντρωσης εκφόρτισης και της ποσότητας της φυσικής κρυστάλλωσης. Λόγω της διαλείπουσας λειτουργίας, μια μεγάλη ποσότητα σιροπιού αποθηκεύεται πάντοτε στον τυποποιημένο εξατμιστή και η συγκέντρωση αυξάνεται σταδιακά. Όταν ανυψώνεται στην απαιτούμενη συγκέντρωση, το μηχάνημα σταματά για εκφόρτιση και η τελική συγκέντρωση εκφόρτισης και η ποσότητα της φυσικής κρυστάλλωσης είναι πολύ βολικό για έλεγχο.

 

Η Enco Company μπορεί να προσθέσει έναν ηλεκτρονικό μετρητή συγκέντρωσης στον εξατμιστή για να εμφανίσει τη συγκέντρωση σιροπιού στον εξατμιστή ανά πάσα στιγμή, καθιστώντας τη λειτουργία συγκέντρωσης πιο βολική.

 

Στο παρελθόν, το πρώτο στάδιο της βιομηχανίας ξυλόζης συγκεντρώθηκε σε 38-40%, αλλά από την άποψη της εξοικονόμησης ενέργειας, το πρώτο στάδιο χρησιμοποιεί εξάτμιση πολλαπλών αποτελεσμάτων, η οποία πρέπει να συγκεντρωθεί σε 55-60%, έτσι ώστε ο εξατμιστής πολλαπλών επιπτώσεων να μπορεί να εξατμιστεί όσο το δυνατόν περισσότερο νερό και να μειώσει την ποσότητα του εξατμισμένου νερού στον εξατμιστή ενός αποτελέσματος μπορεί προφανώς να σώσει την κατανάλωση φρέσκου ατμού.

 

Εδώ πρέπει να εισαγάγουμε μερικούς απλούς επαγγελματικούς όρους: το μη καθορισμένο διάλυμα ακατέργαστου ξυλόζης που λαμβάνεται με υδρολύοντας καλαμποκιού σε ένα δοχείο υδρόλυσης ονομάζεται Hydrolyzate. Το υδρολυτικό ονομάζεται υγρό ξυλόζης μετά το πρώτο βήμα του καθαρισμού (διήθηση ή αποχρωματισμό). Στην παραγωγή, για την ευκολία της διάκρισης, ονομάζεται συχνά το πρώτο υγρό αποχρωματισμού, το υγρό εξουδετέρωσης και το δευτερεύον υγρό ανταλλαγής ανιόντων (που αναφέρεται ως το δεύτερο υγρό ανιόντος) σύμφωνα με τη διαδικασία του υγρού ξυλόζης. Το υγρό ξυλόζης γίνεται πιο ιξώδες μετά την αύξηση της συγκέντρωσης σε περισσότερο από 55%, το οποίο ονομάζεται σιρόπι ξυλόζης. Το σιρόπι ξυλόζης συμπυκνώνεται περαιτέρω στην υπερκατασκευή και οι κρύσταλλοι ξυλόζης κατακρημνίζονται. Το σιρόπι που περιέχει κρυστάλλους ονομάζεται πάστα ξυλόζης.

 

 

Η κρυστάλλωση χρησιμοποιεί την ιδιότητα που μειώνεται η διαλυτότητα της ξυλόζης στο νερό με τη μείωση της θερμοκρασίας. Πρώτον, το υγρό ζάχαρης συμπυκνώνεται σε υψηλή θερμοκρασία για να γίνει η ποσότητα της ζάχαρης που διαλύεται σε νερό να φτάσει στο όριο και στη συνέχεια η διαλυτότητα μειώνεται με ψύξη και η ξυλόζη που υπερβαίνει την ικανότητα διαλυτότητας υδατόπας κατακρημνίζει για να σχηματίσουν κρυστάλλους ξυλόζης.

 

Όταν η ξυλόζη σχηματίζει κρυστάλλους και κατακρημνίζεται, άλλα διάφορα σάκχαρα εξακολουθούν να διαλύονται σε νερό και να μην καταβυθίζονται λόγω της μικρής τους ποσότητας και δεν μπορούν να φτάσουν στην υπερκατανάλωση. Μόνο μια πολύ μικρή ποσότητα αναμειγνύεται με ξυλόζη όταν κρυσταλλώνεται η ξυλόζη.

 

Σε μια ορισμένη σταθερή θερμοκρασία, η μέγιστη ποσότητα ξυλόζης που μπορεί να διαλυθεί με μια μονάδα ποσότητας νερού ονομάζεται διαλυτότητα της ξυλόζης σε αυτή τη θερμοκρασία. Αυτή τη στιγμή, το διάλυμα ξυλόζης είναι ένα κορεσμένο διάλυμα και δεν μπορεί πλέον να διαλύσει ξυλόζη. Μια μονάδα ποσού νερού διαλύει την ξυλόζη που υπερβαίνει τη διαλυτότητα του, σχηματίζοντας ένα υπερκορεσμένο διάλυμα ξυλόζης, στο οποίο η ποσότητα ζάχαρης διαιρούμενο με την ποσότητα ζάχαρης που αντιστοιχεί στη διαλυτότητα της είναι η υπερσύγχρονη (συντελεστής υπερ -διαμόρφωσης) του υπερκορεσμένου διαλύματος. Επειδή ένα κορεσμένο διάλυμα ξυλόζης δεν μπορεί πλέον να διαλύσει ξυλόζη, ένα υπερκορεσμένο διάλυμα δεν μπορεί να ληφθεί με την προσθήκη υπερβολικής στερεής ζάχαρης στο διάλυμα για να διαλύσει, αλλά μπορεί να ληφθεί μόνο με ψύξη του κορεσμένου διαλύματος για να μειώσει τη διαλυτότητα της ή να συγκέντρωσε και να συνεχίσει για να εξατμιστεί το νερό από το κορεσμένο διάλυμα.

 

Σε ένα διάλυμα ξυλόζης με συντελεστή υπερ -μετατόπισης 1. Η διαδικασία της κρυστάλλωσης ξυλόζης είναι η παραγωγή ενός διαλύματος ξυλόζης με συντελεστή υπερκατασκευής που υπερβαίνει το 1,3 με συγκέντρωση, παράγουν αυτομάτως κρυστάλλους (φυσική κρυστάλλωση) και στη συνέχεια εισάγετε τον κρυσταλλητή για ψύξη. Με τον έλεγχο του ρυθμού ψύξης, ο συντελεστής υπερσύνδεσης της πάστα ξυλόζης διατηρείται μεταξύ 1,1 και 1,2 και οι κρύσταλλοι αυξάνονται σταδιακά.

 

Εκτός από τη μέθοδο φυσικής κρυστάλλωσης, η Enco Company έχει επίσης μια μέθοδο προσθήκης κρυστάλλωσης σπόρων, δηλαδή με την προσθήκη έτοιμων θρυμματισμένων μικροσκοπικών κρυστάλλων ως σπόρων, το μέγεθος των σωματιδίων και η ομοιομορφία των σπόρων μετά την ανάπτυξη είναι καλύτερες από αυτές της φυσικής κρυστάλλωσης .

 

Όσο μεγαλύτερος είναι ο χρόνος κρυστάλλωσης ξυλόζης, τόσο πιο αργός είναι ο έλεγχος ταχύτητας, τόσο καλύτερο είναι το σχήμα του κρυστάλλου του κρυστάλλου, τόσο πιο πυκνότερο είναι οι κρύσταλλοι και όσο υψηλότερη είναι η απόδοση κρυστάλλωσης. Η εμπειρία δείχνει ότι ο καλύτερος χρόνος κρυστάλλωσης για ξυλόζη είναι 60 ώρες.

Αφού κρυσταλλωθεί η πάστα ξυλόζης, εκτός από την ξυλόζη που έχει κατακρημνιστεί σε κρυστάλλους, εξακολουθεί να υπάρχει μέρος της υπόλοιπης ξυλόζης που διαλύεται σε νερό μαζί με άλλα διάφορα σάκχαρα. Αυτό το τμήμα του διαλύματος σιροπιού που αποτελείται από διαλυμένη ζάχαρη και νερό ονομάζεται μητρικό υγρό.

 

Ο συνήθως χρησιμοποιούμενος εξοπλισμός κρυστάλλωσης για ξυλόζη είναι ένας οριζόντιος κρυσταλλιστής ψύξης, ο οποίος βασίζεται σε μια περιστρεφόμενη οριζόντια κορδέλα ανακατεύοντας για να αναμίξει την πάστα ζάχαρης και να διατηρεί τους κρυστάλλους αιωρούμενες χωρίς να εγκατασταθούν. Οι μικροί κρυσταλλοποιητές (λιγότερο από 8 κυβικά μέτρα) βασίζονται στο νερό ψύξης για να κρυώσουν μέσα από το σακάκι ψύξης και οι μεγάλοι κρυσταλλοποιητές (πάνω από 9 κυβικά μέτρα) έχουν προστίθενται πηνία ψύξης στην κορδέλα ανακατεύοντας εκτός από το σακάκι ψύξης.

 

Το σακάκι ψύξης του κρυσταλλικού έχει σχεδιαστεί για κανονική πίεση και πρέπει συνήθως να ρυθμιστεί μια θύρα αναπνοής. Η δοκιμή πίεσης του σακάκι κρυστάλλωσης ή η αφήγηση της πίεσης του νερού του σακάκι πρέπει να αποφεύγεται, αλλά μπορεί να χρησιμοποιηθεί η δοκιμή διαρροής κανονικής πίεσης.

Προκειμένου να εξασφαλιστεί η ομοιόμορφη και σταθερή θερμοκρασία νερού του νερού ψύξης στο σακάκι ψύξης ή το πηνίο ψύξης και να αποφευχθεί η κλιμάκωση της επιφάνειας ανταλλαγής θερμότητας, κάθε κρυσταλλοποιητής πρέπει να είναι εξοπλισμένος με ξεχωριστή αντλία νερού ψύξης που κυκλοφορούν για να κυκλοφορήσει το νερό ψύξης, έτσι Το κυκλοφορούμενο νερό ψύξης μπορεί να ανταλλάξει θερμότητα και να κρυώσει με την εξωτερική κρύα πηγή μέσω του εναλλάκτη θερμότητας.

 

Η βιομηχανία ξυλόζης χρησιμοποιεί συχνά μια απλή πρωτογενή κρυστάλλωση για την εξαγωγή κρυσταλλικής ξυλόζης, έτσι λαμβάνονται διάφορα μέσα για να αυξηθεί ο ρυθμός κρυστάλλωσης αυξάνοντας τη συγκέντρωση και επεκτείνοντας τον χρόνο κρυστάλλωσης για να αυξηθεί η συνολική απόδοση της ξυλόζης. Στην πραγματικότητα, η καθαρότητα της ξυλόζης στο εκλεπτυσμένο και καθαρισμένο διάλυμα ξυλόζης είναι περίπου 80-87%, και το περιεχόμενο άλλων διαφόρων σακχάρων είναι 13-20%. Όσο η καθαρότητα της ξυλόζης στην πάστα ξυλόζης που χρησιμοποιείται για κρυσταλλοποίηση είναι μεγαλύτερη από 78%, η ξυλόζη μπορεί να κρυσταλλωθεί ομαλά. Δηλαδή, μπορούμε να ρυθμίσουμε την καθαρότητα του σιροπιού ξυλόζης πριν από την κρυστάλλωση σε 78-80%, ανακυκλώνοντας ένα μέρος του μητρικού υγρού ξυλόζης στη δευτερογενή αποχρωματισμό, το οποίο μπορεί να βελτιώσει ένα μέρος της απόδοσης κρυστάλλωσης. Φυσικά, προκειμένου να επιτευχθεί η ανακύκλωση του μητρικού υγρού για τη βελτίωση της απόδοσης κρυστάλλωσης, είναι απαραίτητο να χρησιμοποιηθεί ένας αναλυτής υγρής χρωματογραφίας υψηλής πίεσης για τη μέτρηση και τον έλεγχο της καθαρότητας του σιροπιού ξυλόζης πριν από την κρυσταλλοποίηση.

 

 

Ο φυγοκεντρικός διαχωρισμός είναι η διαδικασία διαχωρισμού κρυστάλλων ξυλόζης στην πάστα ζάχαρης από το μητρικό υγρό από τη φυγοκεντρική δύναμη που παράγεται από το περιστρεφόμενο τύμπανο υψηλής ταχύτητας (καλάθι κόσκινο) του φυγοκεντρικού. Μετά τον φυγοκεντρικό διαχωρισμό, οι στερεοί κρύσταλλοι ξυλόζης διατηρούνται στο πανί φίλτρου στο τύμπανο φυγοκεντρητή και το μητρικό υγρό εισέρχεται στη πισίνα του μητρικού υγρού μέσω του χάσματος μεταξύ του υφάσματος του φίλτρου και του καλαθιού κόσκινου τυμπάνου.

 

Στο μεταγενέστερο στάδιο του φυγοκεντρικού διαχωρισμού, η βιομηχανία ξυλόζης συχνά ψεκάζει μεθανόλη για να πλύνει τους κρυστάλλους ξυλόζης. Δεδομένου ότι η μεθανόλη δεν διαλύει ξυλόζη, περισσότερα προϊόντα ξυλόζης μπορούν να ληφθούν με εκλούωση με μεθανόλη. Η μεθανόλη είναι μια εύφλεκτη και εκρηκτική επικίνδυνη ουσία και είναι εξαιρετικά τοξική. Ο ατμός του είναι επίσης επιβλαβής για τα μάτια. Ως εκ τούτου, όταν χρησιμοποιείται μεθανόλη, πρέπει να δοθεί προσοχή στην πρόληψη της πυρκαγιάς και την πρόληψη της έκρηξης και η τυχαία κατάποση και η πτητικότητα για την παραγωγή ατμού πρέπει να αποφεύγονται. Οι υπαίθριες δεξαμενές αποθήκευσης μεθανόλης πρέπει να ψύονται με κρύο νερό το καλοκαίρι. Λόγω της έκλουσης της μεθανόλης, το μητρικό υγρό ξυλόζης δεν επιτρέπεται να καταναλώνεται άμεσα ή να εισέλθει στον τομέα επεξεργασίας τροφίμων.

 

Η Enco Company μελετά τη διαδικασία ακύρωσης της έκλουσης μεθανόλης, δηλαδή, χρησιμοποιώντας καθαρό νερό για να πλύνει τους κρυστάλλους ξυλόζης και η ανάκτηση της ξυλόζης που διαλύεται με νερό έκλουσης με ανακύκλωση του μητρικού υγρού.

 

Το μεγαλύτερο μέρος του εξοπλισμού φυγοκεντρικού διαχωρισμού που χρησιμοποιείται σήμερα από τις επιχειρήσεις ξυλόζης είναι το χειροκίνητο φυγοκεντρούμενο από την κορυφαία φόρτωση SS, η οποία διαθέτει χαμηλή αποτελεσματικότητα διαχωρισμού και υψηλή ένταση εργασίας. Ο λόγος για τον οποίο οι φυγοκεντρητές υψηλής απόδοσης δεν χρησιμοποιούνται κυρίως επειδή η βιομηχανία ξυλόζης είναι μικρή και η παραγωγική ικανότητα μιας ενιαίας γραμμής παραγωγής είναι χαμηλή. Με την ταχεία ανάπτυξη της βιομηχανίας ξυλόζης και την έναρξη μιας γραμμής παραγωγής 5, 000 T/A, η χρήση φυγοκεντρικών φυγοκεντρημάτων με κορυφαία επένδυση είναι μια αναπόφευκτη τάση.

 

Η συσκευασία είναι να γεμίσει την αποξηραμένη κρυσταλλική ξυλόζη στην τσάντα συσκευασίας μετά τη μέτρηση για αποθήκευση, μεταφορά, πωλήσεις και χρήση πελατών. Η ξυλόζη είναι συνήθως συσκευασμένη σε πλαστικές υφασμένες σακούλες με επένδυση με πλαστικές σακούλες, συνήθως σε δύο προδιαγραφές 25 kg και 50 kg. Λόγω της μικρής παραγωγικής ικανότητας της γραμμής παραγωγής ξυλόζης, οι περισσότερες εταιρείες χρησιμοποιούν χειροκίνητη συσκευασία. Με την κατασκευή γραμμών παραγωγής μεγάλης κλίμακας, μπορούν να χρησιμοποιηθούν ημιαυτόματες μηχανές συσκευασίας ή πλήρως αυτόματο μηχανισμό συσκευασίας. Τα μηχανήματα συσκευασίας της χώρας μου είναι ώριμα. Όταν χρησιμοποιείτε χειροκίνητη συσκευασία, χρησιμοποιήστε ένα τετράγωνο από ανοξείδωτο χάλυβα για να λάβετε το υλικό στην έξοδο της περιστροφικής οθόνης που δονείται μετά το στεγνωτήριο και, στη συνέχεια, χρησιμοποιήστε ένα κουτάκι για να γεμίσετε την τσάντα συσκευασίας για να αποφύγετε τη διαρροή στο έδαφος και είναι πιο βολικό για χειροκίνητη ζύγιση.

 

 

Η τυπική ροή διεργασίας του καλαμποκιού για την παραγωγή ξυλόζης (D-ξυλόζη) έχει ως εξής:

Υλικά λήψης → Υλικά φόρτωσης → Υδρόλυση → Εξουδετέρωση → Πρωτογενής αποχρωματισμός → Ανταλλαγή προ-καραμέλα → Ανταλλαγή πρωτογενούς ανιόντων → Πρωτογενής ανταλλαγή ανιόντων → Πρωτογενής εξάτμιση → Δευτεροβάθμια αποχρωματισμός → Δευτερεύουσα ανταλλαγή ανιόντων → Εξάλειψη ανιόντων → Τρίτη ανταλλαγή ανιόντων → Exchange Series Exchange → Δευτερογενής συγκέντρωση → Τρίτη συγκέντρωση → κρυστάλλωση → φυγοκεντρικός διαχωρισμός → ξήρανση → Συσκευασία → θεραπεία υπολειμμάτων αποβλήτων

 

 

 

Το έργο της συλλογής υλικών ανήκει στο έργο προετοιμασίας για την κατασκευή ξυλόζης. Δεδομένου ότι η συλλογή υλικών περιλαμβάνει την αντιμετώπιση ενός μεγάλου αριθμού αγροτών, είναι πολύ κουραστικό. Προκειμένου να ολοκληρωθεί η εργασία συλλογής υλικών με ποιότητα και ποσότητα, είναι απαραίτητο να κατανοήσουμε ορισμένες βασικές γνώσεις της συλλογής υλικών.

 

Στις περισσότερες περιοχές παραγωγής καλαμποκιού στη χώρα μου, η απόδοση ξηρού καλαμποκιού (κόκκοι) ανά mu είναι 5 0 {{8} ^ kg, και τα καλαμποκιού του υποπροϊόντος είναι 125-150 kg. Η περιεκτικότητα σε υγρασία των αποξηραμένων καλαμποκιού είναι κάτω από 14%, ενώ η περιεκτικότητα σε υγρασία των υγρών καλαμποκιού είναι τόσο υψηλή όσο περισσότερο από 40%. Η ειδική βαρύτητα του ξηρού καλαμποκιού είναι μεταξύ 0,15 και 0,18, δηλαδή ο όγκος στοίβαξης κάθε τόνου καλαμποκιού είναι μεταξύ 5,5 και 6,5 κυβικών μέτρων.

 

Το ύψος στοίβαξης των καλαμποκιού είναι γενικά 6 έως 7 μέτρα και γενικά στοιβάζονται στην ύπαιθρο. Η υπαίθρια στοίβαξη έχει καλύτερο εξαερισμό, βολική πυρκαγιά και δεν χρειάζεται να οικοδομήσουμε μια στέγη μεγάλης κλίμακας. Το ανώτερο στρώμα μπορεί να αποξηραθεί γρήγορα ή να ξηραχθεί με αέρα όταν βρέχει, τόσο η μακροπρόθεσμη στοίβαξη γενικά βλάπτει μόνο ένα μικρό μέρος του ανώτατου στρώματος.

 

Χρειάζονται περίπου 15 στρέμματα γης για να στοιβάζονται 10, 000 τόνοι καλαμποκιού. Σε περιοχές με άφθονες βροχοπτώσεις, πρέπει να χρησιμοποιούνται επαρκείς θέσεις τσιμέντου (πάχος τσιμέντου 8 έως 10 cm) και οι εγκαταστάσεις αποστράγγισης θα πρέπει να είναι ανεμπόδιστες. Σε περιοχές με λιγότερες βροχοπτώσεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν συμπιεσμένα λάσπη.

 

Κατά τη στοίβαξη των καλαμποκιού, οι μεταφορείς ζώνης κινητής τηλεφωνίας μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να τα στοιχηματίσουν ψηλά για να μειώσουν το ανθρώπινο δυναμικό. Είναι καλύτερο να στοιβάζετε πρόσφατα συγκομιδή καλαμποκιού για 20 ημέρες πριν την αποστείλετε στο εργαστήριο για χρήση. Η διαδικασία στοίβαξης των καλαμποκιού θα προκαλέσει φυσική ζύμωση για να υποβαθμίσει κάποιες συγκολλητικές ουσίες. Τα υγρά καλαμπόκι είναι πιο πιθανό να σαπίσουν όταν στοιβάζονται, οπότε είναι καλύτερο να μην τα στοιβάζετε σε μεγάλους σωρούς και να κανονίσετε τη χρήση του εργαστηρίου το συντομότερο δυνατό.

 

Όταν στοιβάζετε καλαμπόκι σε μεγάλους σωρούς, είναι καλύτερο να κανονίσετε κάποιες αεραγωγές σε σταθερή απόσταση (περίπου 6 μέτρα) για να αποφύγετε τη θερμότητα που παράγεται από τη φυσική ζύμωση που συσσωρεύεται στο κάτω μέρος του σωρού για να προκαλέσει πυρκαγιά ή ανθρακούχο καλαμποκιού.

 

Κατά τη συλλογή υλικών, είναι σκόπιμο να συλλέγετε όσο το δυνατόν περισσότερα στεγνά και φρέσκα καλαμπόκια και να μην συλλέγετε υγρά και μούχλα καλαμπόκια. Τα ξηρά και φρέσκα καλαμποκιού είναι φωτεινά και λαμπερά χρώματα, δεν είναι εύκολο να σπάσουν και η συγκέντρωση ζάχαρης του υδρολύματος μετά την υδρόλυση είναι υψηλότερη. Τα υγρά και μούχλα καλαμποκιού είναι γκρίζα και σκοτεινά σε χρώμα, εύκολο να σπάσουν και η συγκέντρωση ζάχαρης του υδρολύματος μετά την υδρόλυση είναι χαμηλότερη. Κατά τη συλλογή υλικών, πρέπει να ληφθεί μέριμνα για να αποφευχθεί η μεταφορά συντριμμιών, τα οποία μπορούν να ελεγχθούν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αποσυσκευασίας πριν από την στοίβαξη.

 

Τα καλαμπόκι είναι γενικά συσκευασμένα σε τσάντες νάιλον και στη συνέχεια φορτώθηκαν για μεταφορά. Οι επιχειρήσεις μπορούν επίσης να υπογράψουν συμφωνία με μεγάλους αγοραστές και να τους οργανώσουν την προσφορά. Με την ταχεία ανάπτυξη της βιομηχανίας ξυλόζης, η τιμή των καλαμποκιού είναι υψηλότερη και υψηλότερη. Οι επιχειρήσεις θα πρέπει να εκμεταλλευτούν την ευκαιρία για να δημιουργήσουν έναν μηχανισμό αγοράς υψηλής ποιότητας και υψηλής τιμής για να καθοδηγήσουν τους αγρότες να μην πασπαλίζουν νερό ή να νοθευτούν. Είναι επίσης μια καλή ιδέα να εξετάσετε την τιμολόγηση κατ 'όγκο όσον αφορά τη μέτρηση.

 

 

Το πρώτο βήμα της φόρτωσης είναι η μεταφορά των πρώτων υλών του καλαμποκιού από την αυλή του υλικού στη χοάνη λήψης του ιμάντα τροφοδοσίας του εργαστηρίου. Οι μικρές επιχειρήσεις χρησιμοποιούν γενικά χειροκίνητη φόρτωση σε μικρά φορτηγά χωματερών τριών τροχών και στη συνέχεια μεταφέρουν τα στη χοάνη μεταξύ οχημάτων ή χρησιμοποιούν μικρούς φορτωτές για να φορτώσουν υλικά σε μικρά φορτηγά. Μεγάλες επιχειρήσεις χρησιμοποιούν μεσαίους ή μεγάλους φορτωτές για να φορτώσουν υλικά από τις στοίβες καλαμποκιού σε φορτηγά χωματερών και στη συνέχεια να τα μεταφέρουν από φορτηγά χωματερών σε χοάνες μεταξύ οχημάτων.

 

Αφού οι καλαμπόκι εισέλθουν στη χοάνη λήψη του ιμάντα τροφοδοσίας του εργαστηρίου, αποστέλλονται στον δονητικό μεταφορέα διαλογής από τη ζώνη για να προβάλλουν μερικά από τα λάσπη και τα συντρίμμια πριν εισέλθουν στο πλυντήριο. Στο παρελθόν, τα πλυντήρια πλυντηρίων καλαμποκιού χρησιμοποίησαν γενικά υδραυλικά διακόπτες πολτού στη βιομηχανία χαρτοπαικτικών λεσχών. Το πλυντήριο τροχού του κουπιού που σχεδιάστηκε από την Enco Company όχι μόνο έχει καλό φαινόμενο πλύσης, αλλά και καταναλώνει πολύ λιγότερο νερό και ηλεκτρική ενέργεια από τους υδραυλικούς διακόπτες πολτού. Το πλυντήριο καλαμποκιού θα πρέπει να αφαιρεί τακτικά το λάσπη στην άμμο του να ρυθμίζει τη χοάνη.

 

Μετά το πλύσιμο, τα καλαμποκιού αφυδατώνονται μέσω μιας δονητικής οθόνης αφυδάτωσης και στη συνέχεια εισάγουν έναν ανελκυστήρα κάδου ή έναν μεταφορέα ζώνης υψηλής γωνίας με πλευρικά τοιχώματα. Στη συνέχεια ανυψώνονται και μεταφέρονται στον οριζόντιο μεταφορέα ιμάντα στην κορυφή της δοχείας υδρόλυσης και στη συνέχεια ελέγχονται από μια πλάκα βύσματος διανομής που θα αποσταλεί μέσω ενός αγωγού στο δοχείο υδρόλυσης που πρέπει να φορτωθεί.

 

 

Αφού το δοχείο υδρόλυσης γεμίζει με υλικά (γενικά ελαφρώς χαμηλότερη από την άρθρωση μεταξύ του ευθεία κύλινδρο και του κωνικού κορυφαίου καλύμματος του σώματος της υδρόλυσης), αρχίζει η υδρόλυση.

 

Το πρώτο βήμα της υδρόλυσης είναι η προεπεξεργασία αραιωμένου οξέος. Το εξωτερικό στρώμα της κηρήθρας του καλαμποκιού που εισέρχεται στο δοχείο υδρόλυσης εξακολουθεί να είναι αναπόφευκτα προσαρτημένη με σταθερό έδαφος και το καλαμπόκι περιέχει επίσης μη ζαχαροπλαστικής, χρωστικές ουσίες, πηκτίνη, ουσίες που περιέχουν άζωτο και λίπη κλπ. Αυξάνει πολύ το βάρος της επακόλουθης διαδικασίας διύλισης. Επομένως, το καλαμπόκι πρέπει να υποβληθεί σε προκατεργασία με αραιό οξύ πριν από την υδρόλυση για να απομακρυνθεί αυτές οι ακαθαρσίες εκ των προτέρων. Οι συνθήκες θεραπείας είναι 0. Αυτή η κατάσταση βασικά δεν προκαλεί υδρόλυση ημικυτταρίνης και απώλεια ξυλόζης, αλλά μετά από θεραπεία με αραιά οξύ, η ποιότητα του υδρολύματος βελτιώνεται σημαντικά.

 

Μετά την προετοιμασία του καλαμποκιού με αραιό οξύ, το υγρό πλύσης από το προηγούμενο δοχείο με προστιθέμενο θειικό οξύ προστίθεται ως πρώτη ύλη και η θερμοκρασία αυξάνεται στην καθορισμένη θερμοκρασία (128-132 βαθμό) με ατμό και τη θερμοκρασία διατηρείται για τον καθορισμένο χρόνο (2,5 ώρες) για να ολοκληρωθεί η υδρόλυση. Οι περισσότερες εταιρείες ξυλόζης ελέγχουν τη θερμοκρασία υδρόλυσης εξετάζοντας την πίεση του δοχείου υδρόλυσης. Αν και η πίεση του κορεσμένου ατμού στο δοχείο υδρόλυσης έχει αντίστοιχη σχέση με τη θερμοκρασία, η πραγματική θερμοκρασία θα είναι χαμηλότερη από τη θερμοκρασία που αντιστοιχεί στην πίεση εάν ο αέρας στο δοχείο δεν είναι εντελώς εξαντλημένη. Επομένως, η βαλβίδα αποστράγγισης της δοχείας υδρόλυσης πρέπει να ανοίξει ελαφρώς κατά τη διάρκεια της διαδικασίας υδρόλυσης για την πλήρη εξαντλητική του αέρα. Η Enco Company χρησιμοποιεί θερμόμετρα θερμικής αντίστασης ανθεκτικά στη διάβρωση για να μετρήσει τη θερμοκρασία στο δοχείο υδρόλυσης και η εμφανιζόμενη θερμοκρασία δεν επηρεάζεται πλέον από τον υπολειμματικό αέρα στο δοχείο.

 

Αφού ολοκληρωθεί η υδρόλυση και το υγρό υδρόλυσης απορρίπτεται, μια μεγάλη ποσότητα υγρού υδρόλυσης παραμένει στο υπόλειμμα καλαμποκιού στο δοχείο υδρόλυσης. Το αν η ξυλόζη σε αυτό το τμήμα του υπολειπόμενου υγρού μπορεί να ξεπλυθεί πλήρως με νερό, θα επηρεάσει άμεσα την απόδοση της ζάχαρης του καλαμποκιού και τη συγκέντρωση ζάχαρης του υγρού υδρόλυσης. Μια καλύτερη μέθοδος είναι να προσθέσετε το καθαρό νερό σκωρίας από το τμήμα επεξεργασίας αποβλήτων σκωρίας στο δοχείο υδρόλυσης που μόλις ολοκλήρωσε την υδρόλυση, θερμαίνετε το σε πλήρη βρασμό με ατμό και, στη συνέχεια του επόμενου δοχείου υδρόλυσης.

 

Αφού κατασκευαστεί το υγρό πλύσης, το δοχείο υδρόλυσης πιέζει με πεπιεσμένο αέρα και στη συνέχεια ανοίγει η βαλβίδα εκφόρτισης σκωρίας για να αδειάσει το υπόλειμμα. Για κάθε δοχείο υδρόλυσης, η λειτουργία υδρόλυσης είναι διαλείπουσα, αλλά αν λειτουργούν μαζί αρκετές γλάστρες υδρόλυσης με ομοιόμορφα κλιμακωτά χρονικά διαστήματα, η εκφόρτιση υγρού τροφής και υδρόλυσης του τμήματος υδρόλυσης θα γίνει πιο ομοιόμορφη και συνεχή.

 

 

 

Χρησιμοποιήστε μια αντλία για να στείλετε το υδρολυμένο υγρό στη δεξαμενή εξουδετέρωσης και προσθέστε σταδιακά σκόνη ανθρακικού ασβεστίου φωτός στη δεξαμενή εξουδετέρωσης ενώ ανακατεύετε. Συνεχώς δοκιμάστε με χαρτί δοκιμής PH ακριβείας μέχρι το ρΗ να αυξηθεί σε 3. 3-3. 6. Πάρτε δείγματα για δοκιμή και το ανόργανο οξύ πρέπει να είναι 0. 09-0. 12%. Στη συνέχεια, προσθέστε το δευτερεύον παλιό άνθρακα που χρησιμοποιείται στην επακόλουθη διαδικασία αποχρωματισμού, ανακατέψτε καλά και στείλτε τον στο πλάκα και το φίλτρο πλαισίου για διήθηση. Δεδομένου ότι η εξουδετέρωση της σκόνης ασβεστίου φωτός παράγει διοξείδιο του άνθρακα, παράγεται μεγάλη ποσότητα αφρού. Προκειμένου να αποφευχθεί η επίδραση του αφρού στη διαδικασία εξουδετέρωσης, υπάρχουν δύο λύσεις.

 

Το ένα είναι να αναμίξετε τη σκόνη ασβεστίου φωτός με νερό για να σχηματίσει ένα γαλάκτωμα και αργά το προσθέστε στη δεξαμενή εξουδετέρωσης. Το άλλο είναι να προσθέσετε ένα διάφραγμα στον σωλήνα εισόδου της δεξαμενής εξουδετέρωσης έτσι ώστε το υδρολυμένο υγρό να ρέει στη δεξαμενή εξουδετέρωσης σε σχήμα φιλμ. Ταυτόχρονα, σύμφωνα με την εμπειρία, το μεγαλύτερο μέρος της σκόνης ασβεστίου που πρέπει να προστεθεί είναι πασπαλισμένο στο υδρολυμένο υγρό μεμβράνη με φτυάρι. Η υπόλοιπη μικρή ποσότητα σκόνης ασβεστίου φωτός προστίθεται αργά σύμφωνα με τα αποτελέσματα των δοκιμών pH μετά το πλήρες SLAM.

 

Η θερμοκρασία εξουδετέρωσης επηρεάζει επίσης την επίδραση εξουδετέρωσης. Η διαλυτότητα του θειικού ασβεστίου είναι μεγαλύτερη σε χαμηλότερη θερμοκρασία, η οποία θα οδηγήσει σε αύξηση της υπολειμματικής ποσότητας ασβεστίου στο διάλυμα εξουδετέρωσης. Πριν από την εξουδετέρωση, το διάλυμα ζάχαρης πρέπει να θερμαίνεται σε 80-82.

 

 

Επειδή το χρώμα του διαλύματος εξουδετέρωσης είναι πιο σκούρο, η κατανάλωση ενεργού άνθρακα για πρωτογενή αποχρωματισμό είναι μεγάλη, αντιπροσωπεύοντας περίπου το ένα τέταρτο της συνολικής κατανάλωσης άνθρακα. Προκειμένου να αξιοποιηθεί πλήρως η ικανότητα αποχρωματισμού του ενεργού άνθρακα και να εξοικονομήσει ενεργοποιημένο άνθρακα, υιοθετείται γενικά μια διαδικασία αποχρωματισμού ημι-στρώσεων. Απαιτούνται τρεις δεξαμενές ανάδευσης για πρωτογενή αποχρωματισμό: δεξαμενή αποθήκευσης υγρού εξουδετέρωσης, ενδιάμεση δεξαμενή αποθήκευσης υγρού και δεξαμενή αποχρωματισμού. Ο όγκος της δεξαμενής αποθήκευσης υγρού εξουδετέρωσης μπορεί να είναι μεγαλύτερος, αλλά ο όγκος της ενδιάμεσης δεξαμενής αποθήκευσης υγρού και η δεξαμενή αποχρωματισμού είναι ο ίδιος.

 

Αφού η δεξαμενή αποχρωματισμού γεμίζει με διάλυμα ζάχαρης, προστίθεται φρέσκος ενεργός άνθρακας για να ανακατεύεται πλήρως και αποχρωματίζεται και στη συνέχεια αποστέλλεται στο νέο πάτημα φίλτρου πλαισίου που έχει αποσυναρμολογηθεί και πλυθεί για πλήρη διήθηση και στη συνέχεια αποστέλλεται το διήθημα στη δεξαμενή αποθήκευσης υγρού αποχρωματισμού. Μετά τη διήθηση, το πλαίσιο της πλάκας δεν αποσυναρμολογείται και πλένεται πρώτα και το διάλυμα ζάχαρης στην ενδιάμεση δεξαμενή αποθήκευσης υγρού διηθείται πλήρως μέσω του πλαισίου πλάκας γεμάτο με κέικ άνθρακα και στη συνέχεια το διήθημα αποστέλλεται στη δεξαμενή αποχρωματισμού. Μετά τη διήθηση, το διάλυμα ζάχαρης στην δεξαμενή αποθήκευσης υγρού εξουδετέρωσης διηθείται μέσω του πλαισίου πλάκας και στη συνέχεια το διήθημα αποστέλλεται στη δεξαμενή αποθήκευσης ενδιάμεσης υγρού μέχρι να γεμίσει η δεξαμενή. Δύο φίλτρα πλαισίου πλαισίου, ένα για φιλτράρισμα και ένα για αποσυναρμολόγηση και πλύσιμο, χρησιμοποιούνται εναλλάξ. Το υγρό εξουδετέρωσης διηθείται με παρτίδα από παρτίδα από την εξουδετέρωση δεξαμενή αποθήκευσης υγρού και φτάνει σταδιακά στην ενδιάμεση δεξαμενή αποθήκευσης υγρού, αποχρωματισμού της δεξαμενής και αποχρωματισμού της δεξαμενής αποθήκευσης υγρών με τη σειρά του, συμπληρώνοντας ένα διήθημα αποχρωματισμού. Το φίλτρο πλαισίου πλαισίου μπορεί να ρυθμίσει την περιοχή διήθησης με την προσθήκη ή την αφαίρεση του αριθμού των πλακών και των πλαισίων, έτσι ώστε στις περισσότερες περιπτώσεις, αφού φιλτράρει μια ολόκληρη δεξαμενή υγρού ζάχαρης στη δεξαμενή αποχρωματισμού, το κέικ φίλτρου είναι βασικά γεμάτη με την πλάκα πλαίσιο.

 

Όταν η αποχρωματισμός είναι πρόσφατα ξεκινήσει, μόνο η δεξαμενή αποθήκευσης υγρού εξουδετερωμένου έχει υλικό και η ενδιάμεση δεξαμενή αποθήκευσης υγρού και η δεξαμενή αποχρωματισμού είναι κενές. Οι δεξαμενές εκκένωσης της δεξαμενής εξουδετέρωσης υγρού, η ενδιάμεση δεξαμενή αποθήκευσης υγρού και η δεξαμενή αποχρωματισμού μπορούν να ανοίξουν ταυτόχρονα για να συνδέσουν τις τρεις δεξαμενές και το υγρό εξουδετερωτικό γεμίζει τη ενδιάμεση δεξαμενή αποθήκευσης υγρού και τη δεξαμενή αποχρωματισμού με βαρύτητα.

 

Η ποσότητα του φρέσκου ενεργού άνθρακα που προστίθεται στη δεξαμενή αποχρωματισμού ελέγχεται ανάλογα με τη διέγερση (κοινώς γνωστή ως φωτεινή μετάδοση) του δείκτη αποχρωματισμού του υγρού. Εάν το δείγμα δεξαμενής αποχρωματισμού διηθηθεί με διηθητικό χαρτί και η μετάδοση φωτός δεν είναι αρκετή, ο φρέσκος ενεργός άνθρακας πρέπει να προστεθεί μέχρι να προσληφθεί η δοκιμή δειγματοληψίας.

 

Δεδομένου ότι πολλές χρωστικές ουσίες στο διάλυμα ξυλόζης απορροφούνται ευκολότερα με ενεργό άνθρακα σε σχετικά χαμηλές θερμοκρασίες, το διάλυμα ζάχαρης πρέπει να ψύχεται σε 50-52 πριν από την είσοδο στη δεξαμενή αποχρωματισμού. Ένα άλλο πλεονέκτημα αυτής της θερμοκρασίας είναι ότι η αποχρωματισμένη λύση δεν χρειάζεται να ψύχεται όταν εισέρχεται στην ανταλλαγή προ-κατιόντων.

 

 

Η τέφρα, το οργανικό οξύ και το οργανικό οξύ που περιέχεται στο πρωτεύον αποχρωματισμένο διάλυμα πρέπει να απομακρυνθούν από την ανταλλαγή ιόντων. Το ρΗ του πρωτογενούς αποχρωματισμένου διαλύματος είναι περίπου 3,2, το οποίο είναι προφανώς όξινο. Από την άποψη της πλήρους χρήσης της ικανότητας ανταλλαγής ρητίνης, θα πρέπει πρώτα να εισέλθει στη στήλη ανταλλαγής ανιόντων για ανταλλαγή. Ωστόσο, λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε ασβέστιο στην κύρια αποχρωματισμένη λύση της διαδικασίας εξουδετέρωσης, το διάλυμα ζάχαρης έχει υψηλή σκληρότητα και η άμεση είσοδος στη στήλη ανταλλαγής ανιόντων θα προκαλέσει μεγάλη τοξικότητα στην ρητίνη ανταλλαγής ανιόντων. Επομένως, η πρωταρχική αποχρωματισμένη λύση πρέπει να μαλακώσει με ανταλλαγή προ-κατιόντων. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανταλλαγής προ-κατιών, τα κατιόντα (κυρίως Ca 2+) στο διάλυμα ζάχαρης αντικαθίστανται από ιόντα υδρογόνου (Η+) και το ρΗ πέφτει κατά 1 5-2 0}} . Η περιεκτικότητα ανόργανου οξέος ανιχνεύεται και είναι σημαντικά μεγαλύτερη μετά την ανταλλαγή από ό, τι πριν από την ανταλλαγή.

 

Το υδρολυτικό ξυλόζης έχει χαρακτηριστικό ότι η μετάδοση του αυξάνεται με τη μείωση του ρΗ, κυρίως επειδή τα χαρακτηριστικά απορρόφησης φωτός των χρωματιστικών ουσιών επηρεάζονται από το ρΗ. Στη διαδικασία της ανταλλαγής προ-κατιών, η ρητίνη απορροφά μέρος της χρωστικής και το ρΗ μειώνεται ταυτόχρονα, οπότε η μετάδοση αυξάνεται σημαντικά. Καθώς η ικανότητα ανταλλαγής της ρητίνης μειώνεται, η ικανότητά της να απορροφά τις χρωστικές μειώνεται επίσης, οπότε η μετάδοση της παραγωγής μειώνεται επίσης συγχρόνως. Η απώλεια της χωρητικότητας ανταλλαγής ρητίνης μπορεί επίσης να παρατηρηθεί από τη μείωση της μετάδοσης της εξόδου.

 

Η ανίχνευση της περιεκτικότητας σε ιόντα ασβεστίου σε διάλυμα ζάχαρης είναι σχετικά περίπλοκη και χρονοβόρα. Συνήθως, η περιεκτικότητα ανόργανου οξέος της εισόδου και της εξόδου και η μετάδοση της εξόδου μετράται για να ανιχνευθεί εάν η ρητίνη είναι άκυρη. Προκειμένου να διασφαλιστεί η επίδραση μαλάκυνσης του διαλύματος ζάχαρης, εκτός από τη χρήση της ανίχνευσης του ανόργανου οξέος και της μετάδοσης για τον προσδιορισμό του τελικού σημείου ανταλλαγής, γενικά ορίζεται ανάλογα με την εμπειρία ότι ο υπερβολικός όγκος υγρού του ανταλλαγής προ-κτιρίων δεν πρέπει υπερβαίνει τις 8 φορές τον όγκο της ρητίνης.

 

Αφού η στήλη ανταλλαγής φτάσει στο τελικό σημείο ανταλλαγής, η ικανότητα ανταλλαγής της ρητίνης είναι ουσιαστικά χαμένη και η διαδικασία πλύσης της ρητίνης με ένα διάλυμα αραιής οξέος για την αποκατάσταση της ικανότητας ανταλλαγής της ρητίνης ονομάζεται αναγέννηση. Το διάλυμα αραιής οξέος περιέχει υψηλή συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αναγέννησης, τα ιόντα υδρογόνου ανταλλάσσονται με κατιόντα ακαθαρσιών που προσροφούνται στη ρητίνη. Τα κατιόντα ακαθαρσιών εκφορτώνονται με το υγρό αποβλήτων αναγέννησης και τα ιόντα υδρογόνου εισέρχονται στη ρητίνη. Η αναγέννηση της ανταλλαγής μπροστινών κατιόντων είναι τυπικά διαφορετική από άλλες διαδικασίες ανταλλαγής κατιόντων σε αυτό το θειικό οξύ δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αναγέννηση, αλλά μόνο υδροχλωρικό οξύ. Επειδή μια μεγάλη ποσότητα ιόντων ασβεστίου προσροφάται στη ρητίνη μετά την αποτυχία της εμπρόσθιας ανταλλαγής κατιόντων, τα ιόντα ασβεστίου συνδυάζονται με θειικό άλας για να σχηματίσουν κατακρήμνιση θειικού ασβεστίου που προσροφάται στη ρητίνη και είναι δύσκολο να εξαντληθεί, γεγονός που προκαλεί τη σκληρότητα της ρητίνης σε σοβαρές περιπτώσεις. Άλλες διεργασίες ανταλλαγής κατιόντων μπορούν να αναγεννηθούν είτε με θειικό οξύ είτε με υδροχλωρικό οξύ επειδή υπάρχουν λιγότερα ιόντα ασβεστίου στη ρητίνη. Το πλεονέκτημα της αναγέννησης με το θειικό οξύ είναι ότι το κόστος είναι ελαφρώς χαμηλότερο από αυτό του υδροχλωρικού οξέος και το πλεονέκτημα της αναγέννησης με το υδροχλωρικό οξύ είναι ότι η επίδραση αναγέννησης είναι καλύτερο από αυτό του θειικού οξέος. Λαμβάνοντας υπόψη όλους τους παράγοντες, συνιστάται η αναγέννηση υδροχλωρικού οξέος.

 

Προκειμένου να αποθηκεύσετε την ποσότητα του υδροχλωρικού οξέος, η αναγέννηση της ανταλλαγής μπροστινών κατιόντων μπορεί να εμποτιστεί πρώτα σε ανακυκλωμένο υδροχλωρικό οξύ, στη συνέχεια να εμποτιστεί σε φρέσκο ​​αραιωμένο υδροχλωρικό οξύ και στη συνέχεια να ξεπλυθεί με νερό. Επειδή υπάρχουν περισσότερα ιόντα ασβεστίου στη ρητίνη μετά την εμπρόσθια ανταλλαγή κατιόντων, το χρησιμοποιούμενο αραιωμένο διάλυμα υδροχλωρικού οξέος που ξεπλένεται με νερό δεν μπορεί να ανακυκλωθεί, αλλά απευθείας απελευθερώνεται στον σταθμό επεξεργασίας λυμάτων. Αυτό είναι επίσης διαφορετικό από άλλες διαδικασίες ανταλλαγής κατιόντων.

 

 

Μετά την ανταλλαγή προ-κατιών, αφαιρείται ένα μεγάλο μέρος των κατιόντων ακαθαρσιών στο διάλυμα ζάχαρης και το pH πέφτει στο 1. 5-2 0. Μεταφέρεται στη στήλη ανταλλαγής ανιόντων και τα ανιόντα στο διάλυμα ζάχαρης (κυρίως ιόντα θειικών και ιόντα οργανικού οξέος) ανταλλάσσονται γρήγορα με τα ιόντα υδροξειδίου στη ρητίνη ανταλλαγής ανιόντων και απομακρύνονται. Το ρΗ του διαλύματος εκφόρτισης ζάχαρης αυξάνεται απότομα στα 7 5-9.<0.01%.

 

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανταλλαγής ανιόντων, το pH αυξάνεται απότομα, ενώ η ρητίνη προσροφά ένα μέρος της χρωστικής ουσίας. Ως αποτέλεσμα του συνδυασμένου αποτελέσματος, η μετάδοση της απόρριψης στο αρχικό στάδιο της ανταλλαγής ανιόντων είναι σημαντικά υψηλότερη από αυτή της τροφοδοσίας. Καθώς το ανταλλαγή προχωράει, η ικανότητα της ρητίνης να προσροφάται επίσης μειώνεται και η μετάδοση της εκφόρτισης μειώνεται σταδιακά και η τελική μετάδοση είναι ακόμη ελαφρώς χαμηλότερη από αυτή της τροφοδοσίας. Η μείωση της μετάδοσης της εκφόρτισης ανταλλαγής ανιόντων αντικατοπτρίζει επίσης την απώλεια της ικανότητας ανταλλαγής της ρητίνης.

 

Αφού η στήλη ανταλλαγής ανιόντων φτάσει στο τέλος της ανταλλαγής, η ρητίνη ανιόντος αποτυγχάνει και πρέπει να πλυθεί και να αναγεννηθεί με αραιό διάλυμα αλκαλίου. Η βιομηχανία ξυλόζης χρησιμοποιεί συνήθως καυστική σόδα (υδροξείδιο του νατρίου). Το αραιό διάλυμα αλκαλίου περιέχει υψηλή συγκέντρωση ιόντων υδροξειδίου. Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας αναγέννησης, τα ιόντα υδροξειδίου ανταλλάσσονται με τα ανιόντες ακαθαρσίας που προσροφάται στη ρητίνη. Τα ανιόντα ακαθαρσιών εκφορτώνονται με το υγρό αποβλήτων αναγέννησης και τα ιόντα υδροξειδίου εισέρχονται στη ρητίνη.

 

Προκειμένου να εξοικονομηθεί η ποσότητα καυστικής σόδας, η αναγέννηση του ενιαίου ανταλλαγής ανιόντων μπορεί πρώτα να εμποτιστεί με το ανακυκλωμένο αλκαλικό διάλυμα, στη συνέχεια να πλυθεί με φρέσκο ​​αραιωμένο αλκαλικό διάλυμα και στη συνέχεια να ξεπλυθεί με νερό. Το διάλυμα αλκαλικών αποβλήτων που απορρίπτεται μετά την επαναχρησιμοποίηση του ανακυκλωμένου αλκαλικού διαλύματος δεν έχει αξία για επαναχρησιμοποίηση και απορρίπτεται στον σταθμό επεξεργασίας λυμάτων. Αλλά το αραιωμένο αλκαλικό διάλυμα που εκφορτώθηκε μετά από έκπλυση με φρέσκο ​​αραιό αλκαλικό διάλυμα εισέρχεται στην ανακυκλωμένη πισίνα αλκαλικής για μεταγενέστερη χρήση.

 

 

Μετά την ενιαία ανταλλαγή ανιόντων, τα περισσότερα από τα ιόντα ακαθαρσίας στο διάλυμα ζάχαρης αφαιρούνται, αλλά για να απομακρυνθούν πλήρως τα ιόντα ακαθαρσίας στο διάλυμα ζάχαρης, είναι απαραίτητο να περάσει περαιτέρω μέσω της ανταλλαγής κατιόντων και της ανταλλαγής ανιόντων για την απόκτηση καθαρισμένης ζάχαρης υψηλής ποιότητας διάλυμα. Αφού μεταβιβαστεί το υγρό ανιόντος στη στήλη ανταλλαγής κατιόντων, η υπόλοιπη μικρή ποσότητα κατιόντων (κυρίως ιόντα ασβεστίου) στο διάλυμα ζάχαρης ανταλλάσσεται με τα ιόντα υδρογόνου στην ρητίνη ανταλλαγής κατιόντων και απομακρύνεται. Το ρΗ του διαλύματος απορριμμάτων ζάχαρης πέφτει σε 2. 5-3. 0. Η περιεκτικότητα ανόργανου οξέος ανιχνεύεται. Δεν μπορεί να ανιχνευθεί πριν από την ανταλλαγή, αλλά είναι μεταξύ 0. 0 1% και 0,05% μετά την ανταλλαγή.

 

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας ανταλλαγής ανιόντων, η ρητίνη προσροφά μέρος της χρωστικής και το ρΗ πέφτει ταυτόχρονα, έτσι ώστε η μετάδοση του φωτός του αποφορτισμένου υλικού μειώνεται επίσης συγχρόνως. Η απώλεια της χωρητικότητας ανταλλαγής ρητίνης μπορεί επίσης να φανεί από τη μετάδοση του φωτός του εκκενωμένου υλικού στην ανταλλαγή ανιόντων.

 

Αφού η στήλη ανταλλαγής ανιόντων φτάσει στο τέλος της ανταλλαγής, η ρητίνη ανιόντος αποτυγχάνει και πρέπει να αναγεννηθεί με πλύσιμο με αραιό υδροχλωρικό οξύ. Προκειμένου να εξοικονομηθεί η ποσότητα του υδροχλωρικού οξέος, η αναγέννηση της ανταλλαγής ανιόντων μπορεί να εμποτιστεί πρώτα σε ανακυκλωμένο υδροχλωρικό οξύ, στη συνέχεια να πλυθεί με φρέσκο ​​αραιό υδροχλωρικό οξύ και στη συνέχεια να ξεπλυθεί με νερό. Το απόβλητο οξύ που απορρίπτεται μετά την επαναχρησιμοποίηση του ανακυκλωμένου διαλύματος υδροχλωρικού οξέος δεν έχει αξία για επαναχρησιμοποίηση και απορρίπτεται στον σταθμό επεξεργασίας λυμάτων. Αλλά το αραιωμένο διάλυμα υδροχλωρικού οξέος που απελευθερώνεται μετά το φρέσκο ​​διάλυμα αραιού υδροχλωρικού οξέος πλένεται στην πισίνα ανακυκλωμένου οξέος για μεταγενέστερη χρήση.

 

 

Η συγκέντρωση ζάχαρης στο υδρολυτικό (κοινώς γνωστή ως συγκέντρωση ζάχαρης) είναι γενικά 6. Δεδομένου ότι η νέα στήλη ανταλλαγής ιόντων θα αραιωθεί όταν χρησιμοποιείται και όταν είναι απενεργοποιημένη, η συγκέντρωση διαλύματος ζάχαρης πέφτει στο 4. αρνητικό και ένα θετικό. Η συγκέντρωση του διαλύματος ζάχαρης αυξάνεται σε 26. Ταυτόχρονα, η συγκέντρωση ακαθαρσιών στο διάλυμα ζάχαρης αυξάνεται επίσης πολύ, γεγονός που παρέχει ευκολία για την επακόλουθη διαδικασία καθαρισμού και εξασφαλίζει την ποιότητα του διαλύματος ζάχαρης μετά τον επόμενο καθαρισμό (κάτω από το ίδιο περιεχόμενο ακαθαρσίας, τόσο υψηλότερη είναι η συγκέντρωση ζάχαρης , όσο μεγαλύτερη είναι η καθαρότητα του).

 

Το πρωτογενές θετικό υγρό αντλείται στο πρώτο, δεύτερο, τρίτο και τέταρτο αποτέλεσμα του εξατμιστή μεμβράνης τεσσάρων αποτελεσμάτων, και στη συνέχεια αποστέλλεται στη δευτερεύουσα αποχρωματισμό μετά την έξοδο από το τέταρτο αποτέλεσμα. Όταν το υγρό ζάχαρης ρέει μέσα από κάθε επίδραση, κάθε αποτέλεσμα εξατμίζεται και αφαιρεί ένα μέρος του νερού και η συγκέντρωση ζάχαρης αυξάνεται με κάθε αποτέλεσμα. Η συγκέντρωση ζάχαρης της εκκένωσης εξάτμισης μπορεί να ελεγχθεί ρυθμίζοντας την ποσότητα θερμαινόμενου φρέσκου ατμού που εισέρχεται στο πρώτο αποτέλεσμα. Enco

 

Η Εταιρεία μπορεί να παρέχει αυτόματες συσκευές ελέγχου για τον εξατμιστή Fall Film File Four-Effect για να συνειδητοποιήσει την πλήρως αυτόματη λειτουργία της εξάτμισης, εξαλείφοντας έτσι τον χειριστή της εξάτμισης.

Ένα μέρος των ισοβαλιτιδών οργανικών οξέων που περιέχονται στο υγρό ζάχαρης εξατμίζονται και απομακρύνονται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εξάτμισης, μερικά από τα οποία αντλούνται από την αντλία κενού και ορισμένοι εισέρχονται στο νερό συμπύκνωσης. Το νερό συμπύκνωσης που παράγεται από την πρωτογενή εξάτμιση περιέχει μια μεγάλη ποσότητα οργανικών οξέων, επομένως δεν είναι κατάλληλο για ανακύκλωση και γενικά απορρίπτεται απευθείας στον σταθμό επεξεργασίας λυμάτων.

 

 

Αφού το υγρό ζάχαρης διέρχεται από την πρωτογενή εξάτμιση, η συγκέντρωση αυξάνεται και η συγκέντρωση των χρωματιστών ουσιών σε αυτό αυξάνεται ταυτόχρονα. Επιπλέον, ορισμένες οργανικές ουσίες παράγουν νέες έγχρωμες ουσίες υπό τη δράση της υψηλής θερμοκρασίας της εξάτμισης. Η μετάδοση φωτός του υγρού ζάχαρης πέφτει σε περίπου 20% μετά την πρωτογενή εξάτμιση.

 

Η δευτερογενής αποχρωματισμός μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει τη διαδικασία αποχρωματισμού ημι-περιποίησης, όπως η πρωτογενή αποχρωματισμό για να μειώσει την κατανάλωση ενεργού άνθρακα. Μετά την πρώτη εξάτμιση, η θερμοκρασία του διαλύματος ζάχαρης είναι μεταξύ 60 και 65 μοιρών. Σε αντίθεση με την πρωταρχική αποχρωματισμό, η δευτερογενής αποχρωματισμός δεν χρειάζεται να ψύξει το διάλυμα ζάχαρης.

 

 

Μετά τη δευτερεύουσα αποχρωματισμό, το ρΗ του διαλύματος ζάχαρης είναι μεταξύ 1,8 και 2,3 και αποστέλλεται στη διαδικασία της δευτεροβάθμιας ανταλλαγής ιόντων για να συνεχίσει να απομακρύνει τα ιόντα ακαθαρσίας.

 

Το φορτίο της δευτερεύουσας ανταλλαγής είναι πολύ μικρότερο από αυτό της πρωτοβάθμιας ανταλλαγής. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να εκτελέσετε δευτερεύουσα ανταλλαγή στη βιομηχανία ξυλόζης: ο ένας είναι να περάσει πρώτα από δύο ανιόντα και στη συνέχεια δύο yangs. Το άλλο είναι να περάσει πρώτα μέσα από δύο γιανγκ και στη συνέχεια δύο ανιόντα. Και το άλλο είναι να χρησιμοποιήσετε τη στήλη Yang και τη στήλη ανιόντος σε σειρά, να τα χρησιμοποιήσετε ταυτόχρονα και να τα αναγεννήσετε ταυτόχρονα. Η πρώτη μέθοδος έχει τη χαμηλότερη κατανάλωση οξέος και αλκαλίων, η δεύτερη μέθοδος έχει καλύτερη προστασία για τη ρητίνη ανιόντων και η τρίτη μέθοδος είναι η πιο βολική για τη λειτουργία. Συνιστάται να χρησιμοποιήσετε την πρώτη μέθοδο.

 

Μετά την ανταλλαγή δύο ανιχνευτών, το pH του δευτερογενούς αποχρωματισμένου υγρού αυξάνεται σε 7 0-8. 0. Η μετάδοση της πρώιμης απόρριψης είναι σημαντικά υψηλότερη από αυτή της τροφοδοσίας, αλλά καθώς τα εισπράξεις ανταλλαγής, η ικανότητα της ρητίνης να προσροφάται επίσης μειώνεται και η μετάδοση της εκφόρτισης μειώνεται σταδιακά και τελικά η μετάδοση είναι κοντά σε εκείνη του η τροφή.

 

Αφού η στήλη ανταλλαγής δύο ανώνινων φτάσει στο τέλος της ανταλλαγής, αναγεννάται με καυστική σόδα (υδροξείδιο του νατρίου) αραιωμένο αλκαλικό διάλυμα. Επειδή η ποιότητα του διαλύματος ζάχαρης που φθάνει στην ανταλλαγή δύο ανώνυμων είναι ήδη πολύ καλή, η αναγέννηση των δύο ανισοειδών δεν μπορεί πλέον να εμποτιστεί σε ανακυκλωμένο αλκαλικό διάλυμα, αλλά μπορεί να εμποτιστεί μόνο σε φρέσκο ​​αραιό αλκαλικό διάλυμα και στη συνέχεια να ξεπλυθεί με νερό. Το αραιωμένο διάλυμα αλκαλίου που εκκενώνεται μετά το φρέσκο ​​αραιωμένο αλκαλικό διάλυμα πλύνεται και εισέρχεται στην αλκαλική ομάδα ανάκτησης για μεταγενέστερη χρήση.

 

 

Μετά την ανταλλαγή δύο-yin, το pH του υγρού δύο γινγκ πέφτει πίσω στο 3. 5-5.

Αφού η στήλη ανταλλαγής δύο Yang φτάσει στο τέλος της ανταλλαγής, αναγεννάται με αραιό υδροχλωρικό οξύ. Η αναγέννηση των δύο Yang δεν μπορεί πλέον να εμποτιστεί με ανακυκλωμένο οξύ, αλλά μπορεί να πλυθεί μόνο με φρέσκο ​​αραιό οξύ και στη συνέχεια να ξεπλυθεί με νερό. Το αραιό οξύ που εκφορτώθηκε μετά το φρέσκο ​​πλύση αραιού οξέος εισέρχεται στην ανακυκλωμένη ομάδα οξέος για μεταγενέστερη χρήση.

 

 

Αφού το διάλυμα ζάχαρης εισέλθει στην ανταλλαγή τριών φορές, είναι ήδη πολύ καθαρό. Το φορτίο της τριπλής ανταλλαγής είναι εξαιρετικά μικρό, αλλά η ανταλλαγή τριών φορές διαδραματίζει μεγάλο ρόλο στην πλήρη εξασφάλιση της ποιότητας του διαλύματος ζάχαρης. Επειδή το φορτίο της ανταλλαγής τριών φορές είναι μικρό, δεν υπάρχει ανάγκη ανταλλαγής σε βήματα και οι στήλες Yin και Yang συνήθως ανταλλάσσονται σε σειρά.

 

Η Enco Company έχει εισαγάγει μια ειδική μέθοδο ανταλλαγής σειράς που μπορεί να εγγυηθεί καλύτερα την ποιότητα του διαλύματος ζάχαρης και να κάνει πλήρη χρήση της ικανότητας ανταλλαγής της ρητίνης ανταλλαγής ιόντων. Δηλαδή, χρησιμοποιούνται έξι στήλες ανταλλαγής ιόντων:

 

Αρ. 1 Αρνητική στήλη, Νο. 2 Θετική στήλη, Νο. 3 Αρνητική στήλη, Νο. 4 Θετική στήλη, Νο. 5 Αρνητική στήλη και Νο. 6 Θετική στήλη.

 

Ο δείκτης αγωγιμότητας της εκφόρτισης των στηλών 2, 4 και 6 χρησιμοποιείται για να κρίνει την αποτυχία της στήλης ανταλλαγής.

 

Το διάλυμα ζάχαρης ανταλλάσσεται αρχικά μέσω αριθ. 1- → όχι. 2- → όχι. 3- → όχι. 4. Οι στήλες 1 και 2 αποτυγχάνουν πρώτα και η ανταλλαγή σταματά για αναγέννηση. Η κατεύθυνση ροής του διαλύματος ζάχαρης μεταβάλλεται σε αριθ. 3- → όχι. 4- → όχι. 5- → όχι. 6 για ανταλλαγή.

 

Οι στήλες 3 και 4 αποτυγχάνουν πρώτα και η ανταλλαγή σταματά για αναγέννηση. Η κατεύθυνση ροής του διαλύματος ζάχαρης μεταβάλλεται σε αριθ. 5- → όχι. 6- → όχι. 1- → όχι. 2 για ανταλλαγή. Οι στήλες 5 και 6 αποτυγχάνουν πρώτα και η ανταλλαγή σταματά για αναγέννηση. Αυτός ο κύκλος επαναλαμβάνεται και οι ανταλλαγές και η αναγέννηση εκτελούνται διαδοχικά.

 

Μετά από τρεις ανταλλαγές σειρών, το pH του διαλύματος ζάχαρης είναι 5. Η αναγέννηση της στήλης τριτοβάθμιας ανταλλαγής μπορεί να χρησιμοποιήσει μόνο φρέσκο ​​διάλυμα καυστικής σόδα ή φρέσκο ​​διάλυμα αραιωμένου υδροχλωρικού οξέος. Το αραιωμένο διάλυμα καυστικής σόδας ή το φρέσκο ​​διάλυμα αραιωμένου υδροχλωρικού οξέος που απορρίπτεται μετά τη χρήση εισέρχεται στην πισίνα ανάκτησης αλκαλικών και την ομάδα ανάκτησης οξέος αντίστοιχα.

 

 

 

Το τριφασικό υγρό αντλείται στον εξατμιστή μεμβράνης πολλαπλών αποτελέσματος για δευτερογενή συγκέντρωση. Όταν το διάλυμα ζάχαρης ρέει μέσα από κάθε επίδραση, κάθε αποτέλεσμα εξατμίζεται και αφαιρεί ένα μέρος του νερού και η συγκέντρωση ζάχαρης αυξάνεται με κάθε αποτέλεσμα. Η συγκέντρωση ζάχαρης της εκκένωσης εξάτμισης μπορεί να ελεγχθεί ρυθμίζοντας την ποσότητα του φρέσκου ατμού θέρμανσης που εισέρχεται στο πρώτο αποτέλεσμα. Αφού το διάλυμα ζάχαρης συμπυκνώνεται σε δείκτη διάθλασης 55-60%, αποστέλλεται στην τρίτη συγκέντρωση.

 

Δεδομένου ότι το διάλυμα ζάχαρης τροφοδοσίας είναι πολύ καθαρό στη δεύτερη συγκέντρωση, οι οργανικές ακαθαρσίες μη ζάχαρης σε αυτό απομακρύνονται πιο προσεκτικά. Ως εκ τούτου, το συμπυκνωμένο νερό που παράγεται με εξάτμιση είναι επίσης σχετικά καθαρό και μπορεί να ανακυκλωθεί. Γενικά αποστέλλεται στο τμήμα επεξεργασίας υπολειμμάτων αποβλήτων ως νερό πλύσης σκωρίας.

 

 

Το σιρόπι μετά από δευτερεύουσα συγκέντρωση απορροφάται στον τυπικό εξατμιστή για τρίτη συγκέντρωση. Κατά τη συγκέντρωση και την προσθήκη υλικών, η συγκέντρωση σιροπιού και η στάθμη του υγρού αυξάνονται σταδιακά. Η ταχύτητα εξάτμισης του νερού μπορεί να ελεγχθεί ρυθμίζοντας την ποσότητα του ατμού θέρμανσης και η ταχύτητα συγκέντρωσης και η αύξηση της στάθμης του υγρού μπορεί να ελεγχθεί ρυθμίζοντας την ποσότητα τροφοδοσίας. Είναι καλύτερο ότι η συγκέντρωση είναι κοντά στη συγκέντρωση εκφόρτισης όταν ο εξατμιστής φτάσει στο πλήρες επίπεδο υγρού. Σταματήστε τη σίτιση σε πλήρες επίπεδο υγρού και συνεχίστε να συγκεντρώνονται για μια χρονική περίοδο έως ότου η συγκέντρωση φτάσει στη συγκέντρωση εκφόρτισης και η ποσότητα των κρυστάλλων που παράγονται με φυσική κρυστάλλωση είναι επαρκής. Στη συνέχεια, απενεργοποιήστε τον ατμό θέρμανσης, σταματήστε την αντλία κενού, σπάστε το κενό και εκκενστείτε το υλικό στον κρυσταλλητή για να ολοκληρώσετε έναν κύκλο συγκέντρωσης.

 

Αφού ο τυποποιημένος εξατμιστής ολοκληρώσει έναν κύκλο συγκέντρωσης, μπορείτε να ξεκινήσετε την αντλία κενού για να εκκενωθεί, να επαναλάβετε το διάλυμα ζάχαρης και στη συνέχεια να ενεργοποιήσετε τον ατμό θέρμανσης για επανασυγκρότηση. Αυτός ο κύκλος επαναλαμβάνεται για να ολοκληρωθεί η διαδικασία συγκέντρωσης του διαλύματος ζάχαρης.

 

Όταν χρησιμοποιείται ένας τυπικός εξατμιστής για συγκέντρωση, η συγκέντρωση σιροπιού τροφοδοσίας μπορεί να είναι σχετικά υψηλή, εφόσον δεν εμποδίζει τον σωλήνα τροφοδοσίας λόγω υπερβολικού πάχους. Με αυτόν τον τρόπο, το μεγαλύτερο μέρος του νερού στο συμπυκνωμένο διάλυμα ζάχαρης απομακρύνεται από τον εξατμιστή πολλαπλών επιπτώσεων για δευτερογενή συγκέντρωση και μόνο ένα μικρό μέρος απομακρύνεται από τον τυπικό εξατμιστή μονής επίδρασης για τριτοβάθμια συγκέντρωση.

 

 

Αφού η πάστα ζάχαρης με κρυστάλλους που παράγονται μετά από τρεις συγκεντρώσεις εισέρχονται στον κρυσταλλικό, η ταχύτητα ψύξης της πάστα ζάχαρης μπορεί να ελεγχθεί ρυθμίζοντας τη θερμοκρασία του κυκλοφορούντος νερού ψύξης στο σακάκι κρυσταλλοποιητή και το κεντρικό πηνίο ψύξης.

 

Στην αρχή της κρυστάλλωσης, επειδή οι κόκκοι κρυστάλλων εξακολουθούν να είναι μικροί και η συνολική επιφάνεια των κρυστάλλων είναι επίσης μικρή, η ταχύτητα κρυστάλλωσης είναι επίσης αργή και η βραδύτερη ταχύτητα ψύξης πρέπει να ελέγχεται. Στο μεταγενέστερο στάδιο της κρυστάλλωσης, επειδή οι κόκκοι κρυστάλλων έχουν αναπτυχθεί και η συνολική επιφάνεια των κρυστάλλων είναι επίσης μεγάλη, η ταχύτητα κρυστάλλωσης είναι επίσης γρήγορη και μπορεί να ελεγχθεί ταχύτερη ταχύτητα ψύξης.

 

 

Μετά την ολοκλήρωση της κρυστάλλωσης, η πάστα ζάχαρης ρέει στη θήκη των ζωοτροφών με βαρύτητα και στη συνέχεια ρέει από το κατώφλι των ζωοτροφών σε κάθε φυγόκεντρο. Για να αποφευχθεί η καθίζηση της πάστα της ζάχαρης, η κοιλότητα των ζωοτροφών πρέπει να αναδεύεται συνεχώς και το σακάκι διατηρείται σε σταθερή θερμοκρασία που κυκλοφορεί στο νερό. Αφού εισέλθει η πάστα ζάχαρης στο φυγόκεντρο, οδηγείται από το φυγόκεντρο να περιστρέφεται με μεγάλη ταχύτητα, δημιουργώντας μια φυγόκεντρη δύναμη εκατοντάδων ή ακόμα και χιλιάδων φορές το βάρος της πάστα ζάχαρης. Κάτω από τη δράση της φυγοκεντρικής δύναμης, το μητρικό υγρό της πάστα ζάχαρης εκτοξεύεται από την οθόνη στο τύμπανο φυγοκεντρητή και οι κρύσταλλοι μπλοκαρίζονται στο τύμπανο. Στο μεταγενέστερο στάδιο του διαχωρισμού, οι κρύσταλλοι πλένονται με καθαρό νερό και το υγρό πλύσης επιστρέφεται στη γραμμή παραγωγής. Μετά το πλύσιμο, συνεχίστε να φυγοκεντρώστε για μια χρονική περίοδο για να στεγνώσετε εντελώς το νερό πλύσης, στη συνέχεια να σταματήσετε τη φυγοκεντρητή για να εκφορτώσετε τους κρυστάλλους ξυλόζης και να τα στείλετε για να στεγνώσουν μέσω ενός βιδωτού μεταφορέα.

 

 

Αφού εισέλθουν στο στεγνωτήριο, οι κρύσταλλοι ξυλόζης εκτοξεύονται από τον ζεστό αέρα και ημι-εναιωρούνται στον ζεστό αέρα σε μια ρευστοποιημένη κατάσταση. Οι κρύσταλλοι ξυλόζης είναι πλήρως σε επαφή με τον ζεστό αέρα όταν περνούν από το στεγνωτήριο. Η περιεκτικότητα σε υγρασία της κρυσταλλωμένης ξυλόζης μετά την ξήρανση μπορεί να ελεγχθεί ρυθμίζοντας την ταχύτητα τροφοδοσίας, τον όγκο του αέρα και τη θερμοκρασία του αέρα. Όσο πιο αργή είναι η ταχύτητα τροφοδοσίας ή όσο μεγαλύτερος είναι ο όγκος του αέρα, τόσο πληρέστερα το υλικό έρχεται σε επαφή με τον ζεστό αέρα και τόσο χαμηλότερη είναι η περιεκτικότητα σε υγρασία του εκφορτωμένου υλικού. Όσο υψηλότερη είναι η θερμοκρασία του αέρα, τόσο ταχύτερη εξατμίζεται η υγρασία και τόσο χαμηλότερη είναι η περιεκτικότητα σε υγρασία του εκκενωμένου υλικού.

 

Πριν οι κρύσταλλοι ξυλόζης εισέλθουν στο στεγνωτήριο, το στεγνωτήριο πρέπει να ξεκινήσει πρώτα και ο όγκος αέρα και η θερμοκρασία του αέρα έχουν ρυθμιστεί ώστε να είναι σταθερό. Το στεγνωτήριο και ο ζεστός αέρας μπορούν να απενεργοποιηθούν μόνο αφού στεγνώσουν και αδειάζονται όλες οι κρυσταλλωμένες ξυλόζη.

 

 

Η βιομηχανία ξυλόζης χρησιμοποιεί επί του παρόντος χειροκίνητη συσκευασία. Αφού βγαίνει από το στεγνωτήριο από το στεγνωτήριο, πέφτει στον ανοξείδωτο χάλυβα που λαμβάνει τετράγωνο κατώτατο όριο και έπειτα σηκώνεται με κουβάδες κουτάλι και γεμίζει στην τσάντα συσκευασίας που έχει καλυφθεί με μια πλαστική εσωτερική τσάντα. Ταυτόχρονα, ζυγίζεται από μια κλίμακα. Όταν το βάρος πλήρωσης φτάσει στο απαιτούμενο βάρος, η εσωτερική σακούλα συνδέεται με ένα πλαστικό σχοινί και η εξωτερική σακούλα σφραγίζεται με ραπτομηχανή. Κατά τη διάρκεια της συσκευασίας, τα δείγματα θα πρέπει να λαμβάνονται από το τετράγωνο πλαίσιο για την ανάλυση και τις δοκιμές τελικού προϊόντος.

 

Αφού η κρυσταλλωμένη ξυλόζη είναι συσκευασμένη, γίνεται τελικό προϊόν και αποστέλλεται στην αποθήκευση ή την πώληση απευθείας.

 

 

 

 

 

Ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό της βιομηχανίας ξυλόζης είναι η υψηλή κατανάλωση νερού. Πριν από το 2003, ορισμένες επιχειρήσεις κατανάλωσαν πάνω από 1, 000 τόνους νερού για να παράγουν 1 τόνο ξυλόζης και μερικοί κατανάλωναν περισσότερους από 600 τόνους. Μετά το 2003, όλες οι επιχειρήσεις άρχισαν να δίνουν προσοχή στη διατήρηση του νερού. Οι περισσότερες επιχειρήσεις έχουν μειώσει την κατανάλωση νερού ανά τόνο ξυλόζης σε λιγότερο από 400 τόνους και ορισμένες επιχειρήσεις το έχουν μειώσει ακόμη και σε περίπου 260 τόνους. Επί του παρόντος, η τιμή της ξυλόζης είναι υψηλή και η παροχή ξυλόζης και ξυλιτόλης είναι ελλιπής.

 

Η τιμή της ξυλόζης έχει ξεπεράσει τα 30, 000 yuan/τόνο, και έχει ένα απόλυτο πλεονέκτημα έναντι της φουρφουρικού κλάδου στον ανταγωνισμό για τις πρώτες ύλες καλαμποκιού. Η κατανάλωση νερού και η απόρριψη λυμάτων έχουν καταστεί βασικοί παράγοντες που περιορίζουν την ταχεία ανάπτυξη της βιομηχανίας ξυλόζης. Ως εκ τούτου, οι επιχειρήσεις ξυλόζης θα πρέπει να δώσουν πλήρη προσοχή στη διατήρηση του νερού και να αυξήσουν τις επενδύσεις σε εγκαταστάσεις εξοικονόμησης νερού. Τα κοινά μέτρα εξοικονόμησης νερού στη βιομηχανία ξυλόζης παρατίθενται παρακάτω:

 

 

Οι περισσότερες εταιρείες ξυλόζης χρησιμοποιούν υδραυλικούς θραυστήρες πολτού που εισάγονται από τη βιομηχανία χαρτοπαικτικών λεσχών για να πλύνουν τα καλαμπόκι. Για μια γραμμή παραγωγής 3, 000 t/h ξυλόζης, ο υδραυλικός θραυστήρας πολτού καταναλώνει περίπου 70 t/h νερού κατά τη διάρκεια της λειτουργίας και η υποστηρικτική ισχύς είναι 55kW. Ο θραυστήρας υδραυλικού πολτού αντικαθίσταται από ένα μηχανικό πλυντήριο τροχών με μηχανικό πτερύγιο για να πλύνει τα καλαμπόκι. Η κατανάλωση νερού κατά τη διάρκεια της λειτουργίας είναι περίπου 20 T/h, και η υποστηρικτική ισχύς είναι 2,2kW, η οποία εξοικονομεί τόσο ηλεκτρική ενέργεια όσο και νερό. Με αυτόν τον τρόπο, το νερό πλύσης που ανακτάται από τη διαδικασία ανταλλαγής ιόντων και η διαδικασία εξάτμισης μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του πλυσίματος καλαμποκιού χωρίς να προσθέσει γλυκό νερό.

 

 

Σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά της αναγέννησης της στήλης ανταλλαγής ιόντων, προστίθεται κάποιος εξοπλισμός για να διαχωρίσει το καθαρό και βρώμικο νερό από την αναγέννηση της στήλης ανταλλαγής ιόντων και να το αποθηκεύσει σε κατηγορίες. Στην αρχή, τα απόβλητα από τη στήλη ανταλλαγής ιόντων δεν μπορούν να ανακυκλωθούν λόγω του υψηλού COD της και απορρίπτονται ως λύματα. Ο κώδικας απόβλητα στη μεσαία περίοδο είναι μεταξύ 500 και 1000, η ​​οποία ανακυκλώνεται και αποστέλλεται για να πλύνει τα καλαμπόκι. Το COD της απόβλητου κατά την τελευταία περίοδο είναι κάτω από 500 και συλλέγεται για το πρώιμο νερό έκπλυσης της επόμενης παρτίδας της αναγέννησης της στήλης ανταλλαγής ιόντων, συνειδητοποιώντας έτσι την ανακύκλωση του νερού της διαδικασίας και την εξοικονόμηση καθαρού νερού.

 

 

Το νερό ψύξης για τον συμπυκνωτή στη διαδικασία εξάτμισης δεν χρησιμοποιεί πλέον γλυκό νερό αλλά κυκλοφορώντας νερό ψύξης. Το νερό της κυκλοφορίας ψύξης ψύχεται από τον πύργο ψύξης και το νερό αναπλήρωσης βασίζεται στο νερό αλκαλικού πλυσίματος που παράγεται από τη στήλη ανταλλαγής ανιόντων. Ένας εναλλάκτης θερμότητας πλάκας προστίθεται στο σύστημα κυκλοφορίας νερού ψύξης της διαδικασίας εξάτμισης για να επιτρέψει στο νερό ανταλλαγής ιόντων να ανταλλάξει θερμότητα με το κυκλοφοριακό νερό επιστροφής ψύξης, μειώνοντας το φορτίο ψύξης του πύργου ψύξης, μειώνοντας ταυτόχρονα την ποσότητα εξάτμισης της ψύξης Πύργος και εξοικονομώντας την αναπλήρωση του κυκλοφορούντος νερού ψύξης.

 

 

Στο πρώτο αποτέλεσμα του εξατμιστή, προσθέστε έναν διαχωριστή ατμού νερού και μια δεξαμενή αποθήκευσης συμπυκνωμάτων και μια αντιστοίχιση αντιστοίχισης για να ανακτήσετε το συμπύκνωμα ατμού και να την στείλετε στον λέβητα, γεγονός που μπορεί να μειώσει την κατανάλωση νερού του λέβητα. Ταυτόχρονα, η υψηλή θερμοκρασία του συμπύκνωσης μπορεί επίσης να μειώσει την κατανάλωση άνθρακα.

 

 

Το εργαστήριο παροχής ύδατος χρησιμοποιεί νέο εξοπλισμό επεξεργασίας νερού όπως ηλεκτροδιαλύδια ή αντίστροφη όσμωση για την παραγωγή αφαλατωμένου νερού. Το αφαλάτωτο νερό χρησιμοποιείται για το νερό του λέβητα ή το νερό για το πλύσιμο της στήλης ανταλλαγής ιόντων στο εργαστήριο ξυλόζης, το οποίο μπορεί να μειώσει σημαντικά το βάρος της στήλης ανταλλαγής ιόντων και να επεκτείνει τη διάρκεια ζωής της στήλης ανταλλαγής ιόντων, μειώνοντας έτσι τον αριθμό της ανταλλαγής ιόντων Αναγεννήσεις στήλης και μείωση του νερού που χρησιμοποιείται για το πλύσιμο της στήλης ανταλλαγής ιόντων.

 

 

Το εργαστήριο ξυλόζης έχει κυρίως τρεις διεργασίες, υδρόλυση, εξάτμιση και ξήρανση, καθώς και κατανάλωση ενέργειας ατμού για θέρμανση σε εργαστήριο. Με την εξοικονόμηση κατανάλωσης ατμού σε αυτές τις διαδικασίες, μπορεί να επιτευχθεί διατήρηση ενέργειας. Φυσικά, η αποστολή σκωρίας των αποβλήτων στον μικτό λέβητα καύσης σκωρίας για την καύση για την καύση για τη μείωση της κατανάλωσης άνθρακα είναι επίσης ένα σημαντικό μέτρο εξοικονόμησης ενέργειας. Τα κοινά μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας είναι τα εξής:

 

 

Η διαδικασία υδρόλυσης είναι ένας σημαντικός καταναλωτής ενέργειας στη γραμμή παραγωγής ξυλόζης. Χρησιμοποιώντας τη θερμότητα των αποβλήτων κάθε διεργασίας για να προθερμάνετε πλήρως το υγρό που εισέρχεται στο δοχείο υδρόλυσης μπορεί να μειώσει την κατανάλωση ατμού υδρόλυσης. Η πηγή θερμότητας που απορρίπτεται κατά τη διάρκεια της διαδικασίας υδρόλυσης, συμπεριλαμβανομένης της πηγής θερμότητας που εκπέμπεται όταν εκφορτώνονται τα λύματα υψηλής θερμοκρασίας και το υγρό υδρόλυσης υψηλής θερμοκρασίας μπορούν Σύστημα πολλαπλών εξάτμισης. Ο ατμός που απελευθερώνεται από τον ανώτερο σωλήνα εξάτμισης κατά τη διάρκεια της διαδικασίας μόνωσης υδρόλυσης μπορεί επίσης να ανακτηθεί στο σύστημα πολλαπλών εξάτμισης για τη θέρμανση του ατμού στα τελευταία αποτελέσματα. Η σκωρία των αποβλήτων υψηλής θερμοκρασίας που ψεκάστηκε από την υδρόλυση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θερμάμενη του υγρού που πρέπει να θερμαίνεται μέσω του πηνίου θέρμανσης.

 

 

Η αύξηση της πίεσης του ατμού του λέβητα πάνω από το 0 6MPa και η χρήση ενός εξατμιστή φιλμ με τεσσάρων επιπτώσεων με πυρήνα με μια αντλία θερμότητας μπορεί να εξοικονομήσει πλήρως την κατανάλωση ατμού εξάτμισης. Η αύξηση της συγκέντρωσης διαλύματος ζάχαρης που εισέρχεται στον τυποποιημένο εξατμιστή ενός τριών φορές και χρησιμοποιώντας τον δευτερεύοντα ατμό από το πρώτο αποτέλεσμα του δευτερογενούς εξατμιστή ως πηγή θερμότητας για την τριών φορές εξάτμιση μπορεί να εξοικονομήσει κατανάλωση ατμού εξάτμισης.

 

 

Η διαδικασία ξήρανσης χρησιμοποιεί ένα πιο προηγμένο σταθερό ρευστοποιημένο κρεβάτι ή δονητική ρευστοποιημένη κρεβάτι για να μειώσει το φαινόμενο βραχυκυκλώματος των κρυστάλλων ξυλόζης, τα οποία μπορούν να εξοικονομήσουν κατανάλωση ατμού εξάτμισης.

 

 

Η αποτέφρωση της σκωρίας των αποβλήτων δεν μπορεί να μειώσει την κατανάλωση ατμού, αλλά μπορεί να μειώσει την κατανάλωση άνθρακα και να μειώσει το ενεργειακό κόστος της επιχείρησης. Με τη σκωρία των αποβλήτων, ο άνθρακας 5000 kcal που καταναλώνεται για την παραγωγή 1 τόνου ξυλόζης μπορεί να μειωθεί από 6 σε 7 τόνους σε 2 έως 3 τόνους.

 

 

Για να κάνουμε καλή δουλειά στην προστασία του περιβάλλοντος των επιχειρήσεων ξυλόζης, πρέπει να ξεκινήσουμε από την πηγή της ρύπανσης. Όχι μόνο θα πρέπει να αντιμετωπίζονται οι ρύποι για να πληρούν τα πρότυπα, αλλά η γενιά των ρύπων θα πρέπει επίσης να μειωθεί όσο το δυνατόν περισσότερο για να εξοικονομήσει περιορισμένους κοινωνικούς πόρους. Σε αυτό το στάδιο, η προστασία του περιβάλλοντος της χώρας μου έχει εφαρμόσει τον συνολικό έλεγχο της ρύπανσης. Όχι μόνο η απαλλαγή πρέπει να πληροί τα πρότυπα, αλλά η συνολική εκφόρτιση COD ελέγχεται επίσης από την περιοχή.

 

Ο γάδος των συνολικών λυμάτων που παράγεται από τη βιομηχανία ξυλόζης είναι γενικά μεταξύ 5000 και 8000. Μέσω της αναερόβιας ζύμωσης, ο COD μπορεί να μειωθεί σε μεταξύ 1200 και 1500 και η παραγόμενη βιοαέγγος μπορεί να σταλεί στον λέβητα για αποτέφρωση.

 

Μετά από αναερόβια ζύμωση, αερόβια ζύμωση και αερισμό, ο COD μπορεί να μειωθεί κάτω από 100, φθάνοντας στο πρότυπο εκφόρτισης πρώτου επιπέδου για τα βιομηχανικά λύματα.